- 27 



Gen. 18. CarysttlS Hübn. 



1. Irava Moore, ("at. Lep. East lud. (lomp. I p. 254. — Thrax Hübn., 



Zutr. f. 875, 87Ü. 



Een <? van onbekende vindplaats. 



2. Spec. 



Datar ; 1 ex. 

 Waarschijnlijk eene nieuwe sooit, maiir bet exeiii|ilaai- is niet gaaf genoeg ter beschrijving. 



Gen. 20. Pamphila Fab. 



1. Apostata m. nov. sp. 



Manindjoe; 1 ex. — Loeboe Taras; 1 ex. (cf 27 en 5 28 mm). 



Verwant aan Julianus Latr. (Thrax Hübn., Samral. Exot, Led.), doch kleiner, de 

 man zonder doorschijnend schuin streepje in cel ib der voorvleugels, het wijfje zonder drie- 

 kant geelwit vlekje op de helft van ader 1 derzelfde vleugels, bij beide seksen geene lichte 

 stippen in de middencel en in cel 6 en 7 slechts twee lichte stippen, waarvan die in cel 6 

 niet meer franjewaarts staat. Overigens eene echte Pamphila, niet alleen volgens de ongeluk- 

 kige compilatie die bij de Hesperidina ten grondslag strekt van Kirby's uitmuntenden Cata- 

 logus, maar ook volgens Herrich Schaffer, Corr. Blatt des Zool. Min. Vereins zu Regensburg 

 1869 p. 138. 



Sprieten iets koi-ter dan de halve voorvleugelvooi-rand, het knopje dik, het haakje kort, 

 de schaft flauw licht geringd. Pal|)en geelachtig grijswit met groenen tint, aan de punt en 

 tegen den kop bruin. Bovenzijde gi'auwbruin (eigenlijk aard- of turfbruin) met geelachtig 

 olijfgroene haren op het lijf en de wortelhelft der vleugels. Voorvleugels aan het eind van het 

 wortelvierde van cel 2, van ader 2 — 3, met een langwerpig vierkant, smal doorschijnend ruitje, 

 op dezelfde plaats van cel 3 met een kleiner, bijna vierkant, in cel 6 en 7 met de twee boven- 

 vermelde stippen. Achtervleugels met twee kleine dooi-schijnende stippen in cel 2 en 3. Onder- 

 zijde op de wortelhelft van cel In en 16 der voorvleugels donker aardbruin, overigens geheel 

 licht olijfgrauw bestoven, in cel 4 der achtervleugels nog eene lichte stip, overigens de teeke- 

 ning als boven. Buik en borst geelachtig grijswit; pooten bruin. Bovenzijde der franje vuil 

 bleekgeel, de onderzijde olijfgrauw, als de aangrenzende vleugel. 



Twee andere exemjjlaren, een uit China, een ander van Java, onderscheiden zich alleen 

 door dat het doorschijnende vlekje in cel 2 der voorvleugels even breed als lang is en de 

 achtervleugels vier lichte stippen (ook eene in cel 5) op eene eenigszins geslingerde rij ver- 

 toonen. Variëteit? 



2. Julianus Latr. Ene. Metli. IX p. 763. — Tlircux Hübn., Samml. Exot. 

 Schm. — Lederer, Verh. Zool. Bot. Vereins. 1855 (V) p. 194 pi. 1 f. 9, 10. 



Soepajang ; (April) 1 ex. — Silago ; 1 ex. — • Moeara Laboe ; 1 ex. — Soengei 



Aboe; 1 ex. 

 '6. Beturia Hew., Descr. Hesp. p. 36 N. 31. 

 Soepajang; (Mei) 1 ex. 



Dit exemplaar is iets kleiner, bruiner en op de onderzijde meer okergeel getint dan het 

 door Hewitson zelven bestemdi- exemplaar dat Piepers 0|) Celebes vond. In de niiddencel der 

 voorvleugels staat een duidelijk half doorschijnend geelwit vlekje, doch op de helft van ader 

 1 slechts een nauwelijks zichtbaar streepje. 



4. Augias Linn., Syst. Nat. L 2 p. 794. — Don., Ins. of India pi. 48 f. 1. 

 Soepajang; (Mei) 1 ex. — Sidjoendjoeng ; 1 ex. 



