— 32 — 



heelc worteldordc pcmidgcol, mot eenon siiiallon tand in het donkere gedeelte. Franje — voor 

 zoo ver aanwezig — als de vleugels gekleurd. 



Onderzijde als boven geteekend en gekleurd, de pooten valer bruin, de achterscheenen met 

 4 korte sporen, lid 1 der tarsen overal bleek geel. Ook de borst is geel gevlekt. Achtervlengels 

 met 5 aderen, 3 en 4 kort gesteeld, 5, 6 en 8 ontbreken, 7 uit de spits der van den voor- 

 rand verwijderde middencel. 



3. Guttata m. nov. sp. 



Roepit; 23 Mei 1878; één exemplaar. 



Het exemplaar is een î van 17 mm. 



Opmerkelijk door de zwavelgele vU^kken, welke langwerpig, meerendeels dnipvormig zijn 

 en waarmede de vaalzwart gekleurde vleugels zijn geteekend. Eene naverwante soort ken 

 ik niet. 



Het tamelijk sterk rond uitpuilende voorhoofd is glanzig bronsgroen, de dunne paljien en 

 een rand om den geheelen (ontschubden) schedel zwavelgeel, de naakte sprieten glanzig paars- 

 bruiii. Thorax bronsgroeu, de binnenrand der schouderdeksels en het schildje zwavelgeel. 

 Bovenzijde der vleugels vaalzwart, eene korte voorrandsstreep en zes vlekken der voorvleugels 

 benevens twee der achtervleugels zijn helder zwavelgeel. Op de voorvleugels vindt men eene 

 drnpvormige vlek aan den wortel der niiddencel, eene smalle, spits-ovale in cel 11, eenestomp- 

 hoekig-langwerpig vierkante op twee derden van ader 1, eene veel kleinere aan den wortel van 

 cel 2 en twee drnpvoiiuige op het puntvierde. Franje als de vleugel. De vlekken der achter- 

 vleug<ds staan op ader ib en onder de middencel. Zij zijn langer en vooral de bovenste wiir- 

 telwaarts spitser dan die der voorvleugels; de fr'anje is hier zwavelgeel. AchtcM'lijt' vaalzw'art, 

 de achterrandcn van 5 ringen, de spits en eene niiddenstrecp goudgeel. 



Op de onderzijde zijn de vleugels iets valer dan boven, de vlekken niet zoo levendig geel 

 en minder scherp begrensd: de pooten zijn zwavelgeel met vaalzwart geringde tarsen en bui- 

 tenwaarts aldus gestreepte seheenen en op deu buik zijn de middenringen geheel bleekgeel, 

 de anderen alleen zoo gerand. Achterscheenen met 4 korte sporen. Achtervlengels met O ade- 

 ren, 3 en 4 uit éón punt, n uit het midden der dwarsader, 7 als bij de voorgaande soort, O 

 en 8 ontbrekende. Hoewel deze soort dus geene echte Syntomis H. S. is, verschilt zij toch van 

 Na cl ia H. S. dooi' de uit één punt ontspringende aderen 3 en 4 der achtervleugels. 



4. Sperbius Fabr., Mant. Ins. II p. 130. — Boisd., Mon. des Zyg. p. 126. — 

 Stellaris Snell. v. Voll., Mus. Lugd. Bat.) 



Moeara Laboe ; 2 ex. 



De exemplaren zijn afgevlogen en dus, hoewel de beschrijving vrij goed overeenstemt, 

 mijne determinatie cenigszins onzeker. Buitendien merk ik op dat Fabrieius slechts van ééne 

 doorschijnende vlek der achtervleugels spreekt, terwijl deze exemplaren er twee hebben. De 

 verwante Syntomis Phegea uit Europa varieert echter ook met een- en tweevlekkige 

 achtervleugels en men mag dus waarschijnlijk aan dit verschil niet te veel gewicht hechten. 



Achtervl,ongels met 5 aderen, 3 en 4 uit één punt: 5, O en 8 ontbreken. Achterscheenen 

 met 4 sporen. 



5. Spec. (onkenbaar). 



Moeara Laboe; 2 ex. 



6. Godarti Boisd., Mon. des Zyg. p. ll(j pi. 7 f. 3. 



Soepajang; (April) 1 ex. — Öingkarah; 2 ex. 

 Achtervleugels slechts met 4 aderen, 3, 5, C en 8 ontbreken. Achterscheenen tweesporig. 



7. Imaon Cramer, III p. 94 pi. 248 f. E. 



Fort de Koek; 1 ex. — Solok; 1 ex. — Soeroelangoen ; (April, Juli en Aug.) 



3 ex. — Koetoer; (Juni) 1 ex. 

 Aderstelsel ;ils bij Godarti. Achteischeenen met vier .sjjoren. 



