— 37 — 



5. Trifasciata m. nov. sp. 



Soepajang; (Mei) 1. 



Het exemplaar is een vrij gaaf j van 23 mna. 



De sprieten zijn onzuiver wit als de kop; de korte dunne palpen bruingrijs. Thorax onzuiver 

 wit, twee vlekken vooraan de schouderdeksels en twee stippen daartusschen donker paarsgrijs. 

 Voorvleugels naar achteren niet merkbaar verbreed, bijna ovaal, onzuiver wit, met drie donker 

 paarsgrijze dwarsstrepen , die ongeveer evenwijdig met elkander een weinig schuin van den 

 voor- naar den binnenrand loopen. De eerste, die op een derde van den voorrand begint, is ruira 

 l'/ï mm. breed, boven de helft tot V; rnra. versmald; de tweede begint op twee derden, is aldaar 

 l'/j mm. breed, dan op ader 4 en 2 gebroken, boven de laatste zeer versmald, onder ader 3 

 franjewaarts iets verstoven. De derde is eene smalle, in het midden franjewaarts uitspringende 

 lijn nabi] den achterrand. Franje, achtervleugels en achterlijf bleekgeel. 



Onderzijde der voorvleugels bruingrijs met van boven doorschijnende donkere strepen, de 

 aehtervleugels bleekgeel, aan den voorrand een weinig bruingrijs besmet. Buik leemgeel; pooten 

 meer okergeel, de beide eerste paren buitenwaaits bruingrijs. 



In de voorvleugels zijn ader 4 — 5, 6 — 7 en ï:^ — O gesteeld; 11 loopt in 12 uit. In de achter- 

 vleugels 3 — 4 en 6 — 7 gesteeld, 5 ontbrekende, 8 uit drie vierden van den voorrand der mid- 

 dencel. 



Gen. 23. Setina Schr., H. S. 



1. Calligenioïdes SnelL, Tijds. v. Ent. 22 (1878-79) p. 87 pi. 7 f. 10. 



Solok; 1 ex.'(J'). 



2. Tabida m. nov. sp. 



Silago; (Juli) 1 ex. 



Een vrij gave en frissche (?,die naar Herrich Schaffer ("Syst. Bearb. VI en Ausland. Schmett.) 

 tot dit genus behoort, doch overigens veel meer aan Calligenia rainiata doet denken dan 

 aan de europeesche Setinen. 



Vlucht 21 mm. Sprietleden eenigzins knobbelig, ieder met twee stijve haren, daartusschen 

 fijn bewimperd. Palpen kort en dun, niet langer dan het aangezicht, onzuiver wit als kop en 

 thorax en deze bleekbruin gevlekt. Voorvleugels onzuiver wit, met de volgende bleekbruine tee- 

 keningen: eene stip aan den wortel, dan drie korte dikke langsstreepjes, eene iets xvormige 

 teekening met tegen de vleugelranden verdikte armen op een derde, eene lang.svlek in de niid- 

 dencel en eene dikke dwarsstreep op twee derden, die door eene gebogene lijn van de grondkleur 

 gedeeld wordt. Die streep is tegen den wortel spits en onregelmatig getand en heeft buitendien 

 vier groote stompe uitstekken — als tanden van een kamrad — tegen den achterrand. Franje als 

 de vleugels. 



Achtervleugels met franje iets zuiverder wit. Achterlijf wit , op den rug bruinachtig. Onder- 

 zijde wit, de voorvleugels met van boven doorschijnende teekening, de gewoon gevormde en ge- 

 spoorde, glad beschubde, pooten mede wit, bruin gevlekt. 



3. Dividata m. nov. sp. 



Soepajang; (Mei) 1 ex. — Alahan pandjang; 1 ex. 



Het eerstveiTOelde exemplaar — een J — is zeer gaaf en frisch, het andere bijna onbruikbaar. 



25 mra. De zeer korte palpen, de kop en de thorax zijn bleek okergeel en de rug met twee 

 zwarte stippen geteekend. Voorvleugels bleek okergeel, langs de randen iets dichter beschiibd en 

 donkerder, aan den wortel met eene zwarte stip. Dan komen drie donkergrijze stippen op eene 

 dwarsrij, eene gebogene, iets getande eerste dwarsli|n, eene wortelwaarts gebogene middenlijn, 

 eene even sterk als bij de europeesche Cal lige ni:» min ia ta getande tweede dwarslijn en eene 

 iets geslingerde rij stippen vóór den achterrand. Ook deze teekeningen zijn donkergrijs. Franje 

 bleek geel. Achtervleiigels okerkleurig witgeel als het lijf en de onderzijde, alwaar op de voor- 



