— 41 — 



staartpluim zijn als bij Sorameri, ook de nervuur, maar de sprieten zijn bij beide selssen als 

 bij $ en beide seksen hebben alleen eindsporen. De plaatsing in het genus Crinodes is dus slechts 

 voorloopig. Ik benoem deze soort naar Professor Veth. 



De i heeft eene vlucht van 80, het ? van 100 mm. Palpen half zoo breed als de oogen, 

 niet ten volle tot aan het voorhoofd reikende, kort beschubd, gewoon gevormd. De dikke, korte 

 beharing van het aangezicht, dat smaller dan de naakte oogen is , de pluimpjes aan de sprietwor- 

 tels en de beharing der voorhelft van den schedel zijn donkei bruin, de overige schedelharen 

 bruinwit. Sprieten zwartbruin, de tweede helft der getande spits wit. Thorax licht okerbruin en 

 bruinwit gemengd, met eenige zwarte stippen. In het midden, tusschen de schouderdeksels, ziet 

 men een stompen kam en de bekleeding is dik en bestaat uit lange, haarvormige schubben. De 

 achterrand der spitse voorvleugels is gelijkmatig getand, hunne grondkleui- is okerbruin, bijden S! 

 iets grauwachtig, bij beide seksen aan den wortel warm okeigeel en donker roestbruin gemeno-d. 

 Van het eerste derde des voorrands naar den achterrand loopt over de middencel en door de 

 geheele cel 2 eene ongeveer 3 mm. breede, ongebogene, scherp begrensde, zeer donker roest- 

 bruine streep; drie voorrandsvlekken , eene aan den wortel, eene grootere juist vóór de streep 

 en eene kleinere op diie vijfden, zijn glanzig wit , even als een halfrond vlekje bij den wortel van 

 ader 4 in cel 3 en min of meer duidelijke sporen der halve en der beide gewone geheele ge- 

 tande dwarslijiien, waarvan de tweede, aan de bovenlielft, eene sterke, smalle bocht maakt. De 

 adereinden, de franjelijn en twee rijen fijne, gebogene streepjes in de cellen daarvóór zijn bruin- 

 wit, de franje in de cellen donker roestbruin {i) of okerbruin (J). Achtervleugels roestbruin (<?) 

 of donker okerbruin (S), met flauw gelanden achterrand en donkerder, licht afgezette halve maan- 

 tjes in de cellen vóór de bruinwitte franjelijn. Franje als de vleugel. Achterlijfsrug en zijden don- 

 kerder dan de achtervleugels, bij het J met drie helder geelwitte vlekjes op het midden der 

 laatste ringen, bij den i mei zulk eenen, vlekkig veibreeden rand aan den voorlaatsten ring. 

 De spits des achlerlijfs draagt bij beide seksen eene lange, gevorkte staartpluim, die uit lan- 

 gere en kortere okerbruine haren bestaat, waartusschen men andere van middelbare lengte ziet, 

 die aan het eind lepelvormig verbreed zijn. Poolen en borst zeer donkerbruin, de schoenen aan 

 het eind met eene geelwitte vlek. Buik bruingeel, met eenen geelwitten, zich over het onder- 

 gedeelte der ringen opwaarts uitstiekkenden geelwitten rand. Onderzijde der vleugels grauweel 

 bestuiving in den vorm eener boogstreep, middenvlekken der achtervleugels en hchtgedeelde 

 halve manen vóór de franjelijn zwartbruin. 



Fam. XXn. NOCTÜINA H. S. 



A. TRIFIDAE Guen. 



Trib. II. GENUINAE Guen. 



Sub-Fam. I. Leucanidae Guen. 



Gen. 3. Leucania O. & Tr. 



1. Pulchra m. nov. sp. 



Silago; 1 ex. 

 Een gave $ van .34 mm. 



Deze zeer kennelijke nieuwe Leucania is aan geene der mij bekende soorten na verwant ; 

 ik zoude haar tusschen Extra nea Guen. en Yu Guen. plaatsen. Zij behoort ook volgens Le- 

 derer (zie sNoctuinen Europa's") tot dit genus. Siirieteu draadvormig, zeer kort bewimi)erd, bui- 

 tendien aan de tweede helft met eene langere beharing. Deze zeer bijzondere 

 sprietbekleeding wordt, voor zoo ver ik weet, bij geene andere soort van het genus gevonden en 

 is ook bovendien bij de Lepidoptera iets vreemds. De kleur der sprieten is overigens donkerbruin , 

 tegen den wortel bruingeel, even als die van kop, palpen en thorax. De halskraag is mot vier 

 donkergrijze dwarsstrepen geteekend en de schouderdeksels tegen den buitenrand licht okerbruin 

 IV 8 ü 



