— 51 — 



De bnvenzijde der vleugels is met eene licht grijsblauwe middenstreep en eene eveneens ge- 

 kleurde fijne golflijn geteekend. De eerste is uit vier of vijf gegolfde, ineengevloeide lijnen zamen- 

 gesteld, doch deze teekeningen zijn alleen op de achtervleugels volledig, op de voorvleugels zijn 

 er slechts sporen van te zien. Bovendien bemerkt men op de achtervleugels nog licht grijsblauwe 

 vlekjes vóór den achterrand. Franjelijn zeer (ijn, gegolfd, bruingeel. Franje donkergrijs. 



Op de iets valere onderzijde zijn eene vlek aan de punt der voorvleugels, twee fijne gegolfde 

 dwarslijnen en bestuiving der worlelhelft grijswit. Poolen gewoon gevormd en gespoord, onge- 

 doornd, vrij lang, glad beschubd, grijsbruin, grijswit bestoven, als borst en buik. 



Nervuur gewoon , de voorvleugels met eene vrij lange aanhangcel. Ader 5 der achtervleugels 

 als bij Sitophora Depressalis. 



Buitendien lieeft de heer Snelleman nog zeven geheel onkenbare Noctuinen 

 medegebracht, zoodat het geheele getal der door hem verzamelde soorten van die 

 familie 46 bedraa^^. 



Fam. XXJTI. SICULINA Guen. 



Deze niet in Europa vertegenwoordigde familie is door Herrich Schaffer met stilzwijgen voor- 

 bijgegaan , toen hij in zijne Exotische Scbmetterlinge en in het 6e deel zijner Syst. Bearb. der 

 Schnielterlinge von Europa p. 81 enz. eene schets gaf van eene systematische verdeeling der 

 Lepidoptera van de. geheele wereld, hoewel hij op p. 76 en 493 in het eerstgenoemde werk eene 

 soort (Belenoptera Phyllula") afbeeldt en zeer goed beschrijft. Ook in zijne latere opstellen 

 over exotische vlinders in het Corr. Blatt für Sammler en in dat van het Regensburger Verein 

 maakt hij geen gewag van Siculina. Niets was ook verder over die raadselachtige familie bekend 

 gemaakt dan eene plaat welke Guenée had gevoegd bij zijne Phalénites in de Suites à Buffon, 

 waarop een achttal soorten is afgebeeld, en buitendien nog een zeker aantal afbeeldingen in Fel- 

 der's werk over de zoogenaamd op de reis van het fregat Novara verzamelde Lepidoptera. Met 

 eene hooggespannen verwachting nam ik dus jaargang 1877 van de Annales de la Soc. Ent. de 

 France ter hand, waarin Guenée op p. 278 eene systematische bewerking der Siculina heette te 

 geven, en hoopte dat de schrijver, terecht gewezen door de scherpe en in hoofdzaak welverdiende 

 veroordeeling zijner manier van schrijven die hij vooral van Lederer en Herrich Schaffer had 

 ondervonden, ditmaal met meer grondigheid te werk was gegaan. Groot was echter mijne teleur- 

 stelling! Alles is op dezelfde wijze behandeld als vroeger bij de Noctuélites, Pyralites en Phalé- 

 nites; Guenée maakt zich van de systematiek met eenige onbeduidende uitdrukkingen af en laat 

 ons hieromtrent even wijs als vroeger. 



Gebrek aan materiaal is oorzaak dat ik niet raag beproeven eene afdoende kritiek van Guenée's 

 bewerking der Siculidae te geven. Ik bezit slechts zeer enkele soorten en kan alleen dit aantce- 

 kenen, dat ik bij mijne voorwerpen ') twee binnenrandsaderen in de achtervleugels en ééne dui- 

 delijke alleen wortelwaarts kort gevorkte in de voorvleugels vind. De bijoogen zijn klein of ont- 

 brekende, de sprieten haarvormig, de pooten kort, de vleugels ongespleten en geeno b'jpalpen 

 aanwezig. De Rhopalocera en onder de Ileterocera de Hepialina, deMicropterygyna , Gastniina, 

 Sesiina, Pyromorphina, Zygaenina , Limacodina, Cossina, Ileterogynina , Oeceticina, Animulina, 

 Psychina, Megalopygina , Sphingina, Thyridina en alle Microlepidoptera , benevens de Veder- 

 vlinders, worden dus dadelijk uitgesloten. Aangezien ader 5 der voorvleugels nabij ader 4 ont- 

 springt, blijven ook alle overige Macrolepidoptera buiten beschouwing, behalve de Noctuina, 

 Liparidina, Lithosina, Syntomina, Bombycina, Endromidina, Lasiocainpina en Drepanulina. Van 

 de eerste zes der laatstgenoemde acht (amiliün worden de Siculina nu verder gescheiden door 

 het beloop van ader 8 der achlervlougols, die voorbij de sluiting van de middencel der achter- 

 vleugels ader 7 door eene bocht uiterst nabij komt of er zich zelfs een eind weegs geheel mede 



') Waaronder de bovenvermelde Belenoptera Phyllula H. S. is. 



