— 56 — 



Guenóe. wa:ir hij van af den tand op ader 4 bijna horizontaal loopt. Thorax dik, rond. Achter- 

 lijf dik, stomp, korter dan de achtervleugels. 



Aangezicht zwartbruin. Sprieten bruingeel, op den rug witgrijs. Lijf en vleugels hebben 

 onder en boven eene donker muisgrauwe grondkleur; de bovenzijde der voorvleugels is tegen 

 den achterrand, waarvóór eene donker grauwbruine schaduwstreep loopt, wit gesprenkeld; fijne 

 stippen op de witte snede van hunnen voorrand en twee dikke, schuine dwars.slrepen zijn mede 

 donker grauwbruin. Op de bovenzijde der achtervleugels ziet men eene grauwbruine dwai'sstreep, 

 die van den voorrandshoek der middoncel naar de helft van ader 2 loopt en zich dan onder het 

 maken van twee fijne tanden, zeer veel verdund, naar den binnenrand wendt. Langs deze streep 

 loopt buitenwaarts eene fijne eveneens gekleurde lijn en tusschen het rechte boveneind van beide 

 is de grond roestgeel, vooral naar onderen, en op iederen tand staat een wit langst ijntje. Eene 

 flauwe donkergrijze streep loopt nog tusschen deze hjn en den tot ader 2 smal omberbruinen 

 achterrand. Op het uitstek ziet men, op roestgelen grond, eene ovale, zwarte, ten deele vuilwit 

 afgezette stip. Franjelijn grijs; wortelhelft der franje bruin, de buitenhelft wit. 



Onderzijde der vleugels ongeteekend, het staarthoekvierde der achtervleugels vuil grijsgeel 

 gemengd. 



Voorvleugels zonder aanhangcel, de middencel korter dan de halve vleugel, rechthoekig; 

 ader 2 komt uit de helft van haren binnenrand , 3 en 4 bijna uit één punt uit haren staarthoek ; 

 5 in de steel der in den achterrand uitloopende 6 en 7 uit hare spits; 8 — 9 ontspringen lang 

 gesteeld uit drie vierden van haren voon-and en loopen bij de vleugelpunt in den voorrand uit; 

 10 en 11 zijn vrij, 



In de achtervleugels is ader 8 geheel vrij; 6 — 7 komen bijna uit één punt; 5 is even dik 

 als de andere en komt uit in de helft der dwarsader; 3 — 4 zijn kort gesteeld. Geen vleugelhaakje. 

 De nervuur verschilt dus niet van die van Mutilaria en Acalis, die ik in natura vóór mij heb. 



Pooten kort en dik, gewoon gevormd en gespoord, glad beschubd. 



Sub-Fam. XIV. Macaridae Guen. 



Gen. 3. Macaria Curt. 

 (Semiothisa Hübn.) 



1. Eleonora Cram., III pi. 288 Fig. E, F, G. — Eleonorata Guen., Phal. 

 n p. 89. — Victonnata Guen., p. 90. 



Soengei Aboe; 2 ex. 



Deze exemplaren vormen een overgang tusschen den type van Guenée en zijne variëteit A; 

 want de voorvleugelpunt is niet wit gevlekt en het wit vóór den achterrand der voorvleugels in 

 cel 3 is tot eene smalle streep tegen de franjelijn beperkt. Daarentegen is op de bovenzijde der 

 achtervleugels de witte vlek vóór hunnen achtei rand in cel 2 en 3 zeer groot. Twee gave javaan- 

 sche exemplaren die ik voor mij heb, naderen den type nog meer, daar alleen de franje in cel 

 2, 3 en aan de punt der voorvleugels wit is. 



Deze soort heeft in beide seksen , doch vooral bij den <? (waar zij ook gegleufd zijn), verdikte 

 achterscheenen met korte, ongelijke sporen. (Verg. Zeiler, Verh. der Zoöl.-Bot. Gesellschaft zu 

 Wien, 1872, p. 483. 



Sub-Fam. XV. Pidonidae Guen. 



Gen. 8. Plutodes Guen. 



Dat ik aan de drie volgende soorten van Geometrina hare juiste plaats in het systeem zou 

 hebben aangewezen , zou ik niet durven beweren. Om hiertoe te kunnen geraken zoude het door 

 Guenée aangenomene strenger wetenschappelijk moeten zijn. Eenige overeenkomst met de genera 

 Sphacelodes en Plutodes loopt echter in het oog, en daarom komt het mij voor dat deze dieren 

 hier niet geheel misplaatst zijn. Zij zijn, voor zoo ver mij bekend, allen onbeschreven. 



