— 58 — 



pen en zuiger als bij Centraria, het aangezicht mede vlak en de kleur van kop en palpen 

 bleek i)aarsbruin. De sprieten zijn tot vier vijfden lijn gekerfd en lang en fijn bewimperd, het 

 overige is draadvorniig. Halskraag en thorax glanzig en glad beschubd, lichtgrijs, evenzoo de 

 wortel de voorrand en een smal middenveld der voorvleugels. Het overige, dat dus uit eene 

 driekante vlek bij den binnenrandswortel en eene zeer groote, eenigszins vierkante ruimte, die 

 door den achter- en binnenrand, het in cel 2 uitspringende middenveld en den smal grijsgekleur- 

 den voorrand wordt begiensd, is roestbruin met vele lijne, gegolfde, lichtgrijze ilwarslijntjes. In 

 het grijze middenveld ziet men nog eene boonvormige paaisbruine vlek op de d warsader, die op 

 ader 4 het donkere achterrandsveld raakt, en vóór den achterrand eene lijne grijze lijn, die op 

 ader 2 en 4 den achterrand raakt, doch zich daaronder en daarboven er van verwijdert. 



Achtervleugels roestbruin, met lichte, maar hier meer grijsgeel dan op de voorvleugels ge- 

 kleurde lijntjes en met eene lichtgrijze lijn als op de voorvleugels, die echter slechts in cel 3 den 

 achterrand raakt. Achter haar is van ader 5 tot den staarthoek de vleugel lichtgrijs. 



Franjelijn donkerbruin, in de cellen verdikt. Franje paarsgrijs, met scherp en fijn lichtbruin- 

 gelen wortel. Achterlijfsrug grijs, bruin bestoven. 



Onderzijde der vleugels even levendig oranje okerkleurig als bij Glaucaria, in cel la en 

 ib der voorvleugels en langs hunnen voor- en achteirand smal en vervloeiend licht roodgrijs, 

 verder geheel ongeteekend. Franje roodgrijs. 



Poolen borst en buik grijsgeel, de voor- en middenpooten regelmatig gevormd, glad be- 

 schubd, maar de achterpooten zijn korter, hebben platgedrukte, korte, verbreede, ongespoorde 

 scheenen eene lange pluim van grijsgele haren aan de buitenzijde der knieën en fijn behaarde 



tarsen. 



De achtervleugels zijn aan de punt afgerond, de achterrand is flauw gegolfd, op ader 4 ge- 

 broken de staarthoek scherp. Ader 8 is als bij de twee voorgaande soorten, maar .5 is even dik 

 als de andere en ontspringt even boven de helft der bijna lechtstandige dwarsader, 3 — ien(>—l 

 onsceveer uit één punt. Voorvleugels met duidelijke hoeken en gebogen ongegolfden achterrand. 

 Zii hebben eene ongedeelde smalle aanhangcel, ader 11 komt uit den voorrand van deze, de steel 



yjijj 7 10 uit hare spits, 7 loopt in den achterrand uit, O komt uit de spits der middencel, 5 



als in de achtervleugels, 3 en 4 ontspringen nabij elkander, niet uit één punt. 



Uit de nervuur en de pooten blijkt, dat deze soort in het systeem der f^uropeesche spanners 

 aan Acidalia en Timandra is verwant, terwijl de beide andere hier vermelde soorten vanPlutodes 

 beter bij Fidonia konden worden geplaatst. 



Gen. 275is. Milionia Walker, 

 l. Zonea Moore, Proc. Zool. Soc. of Londen 1872 p. 5ti9. — Glauca Walk., J, 

 Cat. 2 p. 365 (non Cramer). 



Roepit; 6 ex. alle J. Zie luleitliug, pag. 4. 



Dit genus staat bij Walker onder zijne Bombyciden, in het allerzonderlingste mengelmoes 

 dat hij zijne Familie Lithosiidae noemt en waarin men echte Lithosina, Zygaenina, Syntomidina, 

 Pyralidina en Tineina dooreen aantreft. Het genus is buitendien zelf niet veel zuiverder dan de 

 familie, want de eerste soort der tweede afdeeling, Intercisa Cramer, is eene der breedvleuge- 

 lige Zygaenina die wij voorloopig in het genus Chalcosia Hübn. kunnen huisvesten, en de tweede 

 soort dier afdeeling, Eusebia Cramer, is volgens Boisduval, Revue et Mag. de Zoölogie 1874 

 p. 78, eene Agarista. De eerste soort van Walker's eerste afdeeling, Glauca Cramer, echter, 

 is naar Herrich Schéifl'er's Systeem der Lepidoptera (zie Ausl. Schraett. p. i en Syst. Bearb. 

 der Eur. Schm. deel VI) eene echte Geometrine, evenals Fulgida en Flammula Snell. v. 

 Voll. en Zonea Moore. 



Deze soorten zijn verder generiek na aan Fidonia en vooral aan BUpalus verwant zoodaf ik 

 voorloopig alleen de grootte der vlinders, hunne schitterende kleuren en de kort bewimperde 

 mannelijke sprieten als onderscheid van die genera zoude weten op te geven. Walker's generieke 

 naam heeft overigens op sommige, in den laatsten tijd gevormde (Borboroporus Kraalz, Sphingo- 

 naepioiisis Wallengren), het voorrecht van kort en welluidend te zijn en verdient daaidoor alle 

 aanbeveling. 



