— 66 — 



bijna eveneens als bij Reet istrigosa, doch bij deze is het middenveld slechts aan den voor- 

 rand grauw bestoven, en niet geheel, zooals bij Sanitalis. 



Vlucht 12 — 14 mm. Palpen bruingeel, aan den wortel wit; lid 2 is bovenaan afgerond, even- 

 als bij de twee voorgaande soorten. Sprieten, thorax en achterlijf bruinachtig stroogeel, de eersten 

 met tegen de punt hoekige leden, de tweede met donkeren dwarsband over den hahkraag, het 

 laatste bij den <? vóór de lichter gele staartpluini met twee witte, zwartgerande vlekjes. Vleugels 

 bruinachtig stroogeel met bruingrijze, wortelwaarts in het midden uitgesneden achterrandsstreep 

 en breed bruingrijs bestoven voorrand. Deze bestuiving verduistert ook het met een donker 

 streepje op de dwarsader geteekende middenveld der voorvleugels tusschen de fijne, ongegolfde, 

 grijsbruine dwarslijnen. Van de laatsten is de tweede van den voorrand tot ader 2 overal recht 

 en ongebogen, evenals bij Reet istrigosa. Franjelijn dubbel, donker bruingrijs. Franje lichter 

 grijs dan de achterrand. Onderzijde bleeker dan boven, het lijf en de pooten wit. 



Deze soort komt ook op Celebes voor. 



Gen. 86. Cydalima Led. 



1. Conchylalk Guen., Delt. et Pyr. p. 303 pi. 8 f. 9. 



Silago; 2 ex. 

 Beide exemplaren zijn mannelijk. 



Gen. 88. Pachyarches Led. 



\. Psittacalis Hübn., Zutrage f. 523, 524. — Guen., Delt. et Pyr. p. 308. 



Datar; 1 ex. 



Gen. 89. Margarodes Guen., Led. 1) 

 B. 

 1. Aquosalis m. nov. spec. 



Soengei Simawoeng; 1 ex. 



Het Sumatraansche exemplaar is een middelmatig gave ^ ; buitendien heb ik van deze sooi't 

 nog twee zeer gave voorwerpen (een paar) vóór mij , beide door Mi'. Piepers gevangen , het 2 

 op Celebes, de i op Java. Zij hebben eene vlucht van 28, '20 en 30 mm. Aquosalis vertoont 

 geheel de kenmerken van het genus Margarodes, doch de mannelijke sprietschaft is onderaan ver- 

 dikt en uitgesneden, en daardoor wordt althans de vorming van eene nieuwe afdeeling in dit 

 genus vereischt. 



Palpen onderaan wit, verder roestgeel. Sprieten grijswit. Thorax en achterlijf zeegioen, eene 

 streep voor de borst, stippen op ring 2, 3, 4 en de achterranden van 5, G en 7 okergeel, de 

 staartpluim van den <? zwart. Bovenzijde der vleugels zeegioen met donkerder, geelgroene vlekjes 

 en in de cellen vóór den achterrand met zulke langsstrepen. Verder is de voorrand der voorvleu- 

 gels okergeel, binnen waarts wit, en hun middencel met twee donker roestbruine, tegen den voor- 

 rand okergeel , biiinenwaarts geelgroen geringde stippen geteekend. Franjelijn zwartgrijs, bij de 

 voorvleugelpunt met een paar zwarte stippen. Franje donkergrijs. 



Onderzijde bleeker, zonder donkere vlekjes, de voorvleugels met leemgelen vooirand en roest- 

 bruin middenpunt. Borst, buik en pooten zeegroen, de scheenen okergeel gevlekt. 



Door de groene vlekjes en strepen der zeegroene bovenzijde en de vorming dei- mannelijke 

 sprieten zeer kenbaar. 



') Zie over den generieken naam: Snellen, Tijds. 10 (18ü7) p. 122, 



