— 70 — 



dan bij de andere soorten, het eindlid duidelijk, lid 2 met eene spitse punt; hunne kleur oker- 

 geel, rael donkergrijze teekening. Kop, thorax en achterlijf zijn okergeel. De staartpluim van het 

 laatste is met een wit dwarsstreepje en drie fijne witte langslijntjes geteekend. Bovenzijde der 

 vleugels bleek okergeel, glanzig. Drie dwarslijnen en een middenstreepje der voorvleugels bene- 

 vens twee dwarslijnen der achtervleugels zijn donker, dof okergeel en vrij dik. Onderzijde bleeker 

 dan boven en slechts met flauwe donkere sporen der teekening, daarentegen met een fijn, zwart- 

 bruin lijntje op de dwarsader der voorvleugels. Pooten wit, aan de buitenzijde geel bestoven. 



Deze soort wijkt dus door de sprieten en palpen eenigszins van de typische soorten van het 

 genus af, doch m. i. niet belangrijk genoeg om haar uit te sluiten. 



8. Spec. 



Moeara Laboe; 1 ex. 

 Zeer afgevlogen exemplaar en onkenbaar. 



Gen. 96. Heterocnephes Led. 



1. Vicinalis m. nov. sp. 



Datar ; 1 ex. 



ï^n niet geheel gave doch b'ruikbare S van 24 mm. 



Verschilt van Scapulalis Led. door mindere grootte, paarsen achterrand der vleugels, twee 

 dwarsbanden der voor- en eene witte vlek achter den meer wortelwaarts geplaatsten dwarsband 

 der achtervleugels. 



Palpen met witten wortel , overigens buitenwaarts zwart met gele dwarsstreep en spits. Sprie- 

 ten lang bewimperd, licht bruin, ook de kop en de witgestreepte thoraxrug. De teekening der 

 voorvleugels, die vóór de laatste witte dwarsiijn bruingrijs en op het achterrandsderde paars zijn, be- 

 staat uit twee witte dwarsstreepjes aan den wortel (het tweede niet tot den voorrand reikende) 

 en eene zwarte stip aan den voorrandswortel . Dan komt, na eene grovere en donkerder beschub- 

 bing, een glanzig witte dwarsband, die bovenaan iets verbreed en afgerond is en wiens wortelhelft 

 door eene bruingrijze lijn wordt gedeeld, terwijl hij franjewaarts door eene tweede is gezoomd. 

 Iets vóór eene fijne, bochtige, geelwitte dwarsiijn, op twee derden, ziet men eene groote, 

 boonvormige, witte, bruingrijs gerande vlek, die van den voorrand tot ader 2 reikt, en achter 

 de lijn is de grond paars. Het middenveld is onder de middencel wit gemengd. 



Grondkleur der achtervleugels donker bruingrijs tot eene geheel ongebogene, in den staart- 

 hoek uitloopende geelwitte dwarsiijn . in het midden en daarvóór met eene naar onderen ver- 

 smalde witte dwarsstreep en eene aan den voorrand hangende witte vlek geteekend. Achter die 

 lijn zijn zij paars als op de voorvleugels, doch van ader 5 tot in den staarthoek ziet men eene 

 vuilwitte veeg. Franjelijn fijn zwart. Franje grootendeels afgevlogen; zij schijnt wit te zijn met 

 eene donkergrijze lijn over den wortel. 



Achterlijf grijsgeel , de rug aan den wortel met twee witte langsstrepen , de zwarte staart- 

 pluim aan beide zijden met twee geelwitte. Onderzijde der voorvleugels donkerder dan boven 

 gekleurd, met eene witte dwarsstreep en boonvormige vlek; op de achtervleugels is de grond 

 grootendeels vuil geelwit met naar onderen versmalden donker grijzen achterrand. Borst , buik 

 en pooten wit. 



Gen. 109. Hedylepta Led. 



1. Vulgcdis Guen., Delt. et Pyr. p. 202 pi. 6 f. 8. — Snell., Tijds. v. Ent. 



2 S. 7. (1874) p. 94. — Diemenalü Guen., p. 202. 



Soepajang; (April) 1 ex. 



Een zeer sterk grauwbruin bestoven <J, bij wien alleen de voorrand der voorvleugels in het 

 midden nog smal okergeel is. 



