— 71" — 



Diemenalis Guen. houd ik nu stellig voor niets anders dan voor eene donkere variëteit 

 van Vul ga lis. 



2. Pyraustalis m. nov. sp. 



Boea; ;{ ex. — Solok; 1 ex. — Soepajang; (Mei) 1 ex. — Silago; (Juli) 2 ex. 



Komt ook op Java en Celebes voor. Vlucht 16 — 18 mm. 



Deze soort bezit ten volle de kenmerken van het genus Hedylepta, alleen zijn de mannelijke 

 sprieten korter bewiniperd dan bij Vul ga lis en ook de vrouwelijke schouderdeksels zijn ver- 

 lengd. Kleur en teekeninf: van den vlinder wijken echter sterk af en herinneren aan de soorten 

 van Botys die vroeger Treitschke's genus Pyrausta uitmaakten (Au rata Scop., Purpuralis 

 L. enz.). 



Lijf okergeel, zwart gevlekt en bestoven, vooral tegen de punt van het achterlijf, waar de 

 achterranden der ringen echter fijn wit zijn. Wortelderde der voorvleugels goudgeel, met eene 

 dikke vaalzwarte dwarsstreep. Het middenveld is aan den voorrand goudgeel met twee zwarte 

 vlekken, overigens vaalzwart. Het wordt franjewaarts bezoomd door eene in het midden fijne, 

 aan voor- en binnenrand tot vlekken vei'breede, gewoon gevormde goudgele tweede dwarslijn. 

 Vooral de vlek aan den binnenrand is groot en ovaal, de kleinere aan den voorrand is driekant 

 en wordt wortelwaarts door een zwart vlekje begrensd. Het overige van den vleugel is vaalzwart. 



Achtervleugels met goudgele, door eene dikke, tweemaal gebroken, vaalzwarte streep en eene 

 zwarte middenvlek gedeelde wortel- en vaalzwarte tweede helft. Franje grijswit met eene dikke 

 zwarte lijn over den wortel. 



Op de onderzijde zijn de voorvleugels zwartgrijs, tegen den wortel geel, de achtervleugels 

 als boven, maar de kleuren bleeker en minder scherp gescheiden. Pooten, borst en buik geel, 

 de eersten zwartgrijs bestoven. 



Bij de Sumatraansche exemplaren is het geel der voorvleugels meer beperkt en de achter- 

 vleugels moet men vaalzwart noemen, met tweemaal gebroken goudgele middenstreep; want de 

 zwarte dwarsstreep der Javanen en Celebanen is hier met de middenvlek ineengevloeid en bijna 

 tot den wortel verbreid. Ook is de achterlijfsrug geheel vaalzwart met fijn wit gerande ringen. 



Gen. 1106. Phycidicera m. nov. gen. 



Dit genus komt in Lederer's tabel in afdeeling 36, onder Aetholix, aldus: 



Palpen opgericht, lang, met plat beschubd eindlid. Sprieten van den g met schulp- of knop- 

 vormig uitsteeksel boven den verdikten wortel, de schaft daarboven gebogen en verbreed, verder 

 draadvormig, kort bewimperd. Schouderdeksels (bij beide seksen?) langer dan gewoonlijk. — 

 Phycidicera. 



Het moet overigens in de reeks der Pyraliden-genera naast Omiodes worden geplaatst, eer- 

 stens om de verlengde schouderdeksels , en ten tweede om de groote overeenkomst in kleur en 

 teekeniiig der vlinders van beide genera. Van Omiodes onderscheidt Phycidicera zich door de 

 ontbrekende bijpalpen, de lange, smallere lipvoelers met duidelijk eindlid, en door de afwijkend 

 gevormde mannelijke sprieten. , 



Zuiger duidelijk. Palpen langer dan de kop, half zoo breed als de oogen, opgericht, lid 2 

 onderaan gebogen, verder ongeveer loodrecht oprijzende, evenals lid 3. De mannelijke sprieten 

 zijn korter dan gewoonlijk, weinig langer dan de helft der voorvleugels. Uit het midden van den 

 halskraag komen verder bij den $ twee dikke pluimen die over den rug heengestreken zijn. 

 Pooten gewoon gevormd; aderstelsel als bij Botys. 



Dit genus is door mij gevormd voor twee onbeschreven soorten , die Mr. Piepers op Celebes 

 vond. Van eene der twee ken ik de beide seksen, en de schouderdeksels zijn zoowel hij den $ 

 als bij het Î verlengd, doch weinig voorbij den wortel des achterlijfs, terwijl dit geene langere 

 beharing op den rug heeft. Daarentegen zijn de mannelijke sprieten hoven den wortel met eene 

 zeer lange, schulpvormig holgebogen bekleeding van zwarte baarden voorzien, terwijl zij bij de 

 andere soort, voorbij de bocht, slechts een eindweegs platgedrukt, iets breeder en slomp gekerfd 

 zijn, buitendien aan de ééne zijde met eene lij .stijve boi.stelhaien bezet. De tweede .soort, waar 



