— 73 - 



Achterlijf bij het J weinig, bij den ^ bijna de helft langer dan de achtervleugels. Ring i is 

 op den rug bruingrijs, vuilwit gerand, 2 roodbruin, 3 — 7 bij den ^ grijsbruin (5 bleeker), de 

 spits bij het J olijfgrauw, bij den ^ de staartpluim sjrijsgeel. Onderzijde bruingrijs, met paarsen 

 glans, de binnenrand der vooivleugels vuilwit, de achtervleugels op de geheele binnenrandshelft 

 vuilwit gemengd. Borst en poolen onzuiver wit; buik grijsachtig geelwit. 



Gen. 126. Diasemia Guen., Led. 



1. Spilonotalis m. nov. spec. 



Silago; 1 ex. 



Behalve het op Sumatra gevangene exemplaar (een J van 15 mm.) , ken ik van deze soort 

 een op Java (Ambarawa) door Dr. Ludeking gevonden <? , die op 's Rijks Museum te Leiden 

 wordt bewaard, en nog een ^ dien Mr. Piepers op Celebes vond van IS'/o mm. vlucht. Deze soort 

 is door de zwartgrijs en vuilbruin gemengde kleur van den vlinder, zoowel van Ramburialis 

 als (naar de beschrijving te oordeelen) van Bracteolalis, Tricoloralis en Disjectalis Zeiler 

 onderscheiden, en sluit zich meer bij Literata Scop. aan, die echter veel grooter is en witte, 

 bont zwartgrijs gevlekte franje heeft. 



Sprieten grijswit, op den rug zwart gevlekt. Palpen buitenwaarts licht grijsbruin als kop en 

 thorax. Voorvleugels aan den wortel onzuiver geelbruin, de eerste d warslijn is onzuiver wit, 

 wortel waarts zwartgrijs afgezet. Achter haar bevindt zich eene groote, bijna vierkante donker- 

 bruine biunenrandsvlek, die slechts tol den onderrand der middencel reikt en bovenaan tegen 

 den onzuiver geelbruinen of bruingnjzen vooi'rand niel scherp is begrensd. Van deze vlek tot de 

 scherphoekig gebroken, vuilwitte tweede dwarslijn is het middenveld aan den binnenrand vuil- 

 wit, met eene korte, horizontale, roestgele langsveeg daarboven. De onderhelft der tweede dwars- 

 lijn wordt ten deele verduisterd door eene tweede, maar smallere en spitsere donkerbruine vlek 

 op den binnenrand. Franjeveld bruingrijs (c?) of grijs {i), tegen de tweede dwarslijn donkerder 

 beschaduwd. Achtervleugels zwartgrijs (^) of grijs (j), tegen den voorrand vervloeiend vuilwit, 

 met eene donkergerande , bruingele middenvlek en eene scherphoekig gebrokene, vuilwitte dwars- 

 lijn. Franjelijn vervloeiend donker, de franje vuilwit, met twee donkergrijze deelingslijnen. Ach- 

 terlijf grijs, met wit gerande ringen. 



Onderzijde op onzuiver leembruinen {^) of grijzen (j), donker bestoven grond mei eene 

 flauwe, hoekig gebroken, lichte dwarslijn en buitendien met eene flauwe aanduiding van de tee- 

 kening der bovenzijde. Poolen, borst en buik vuil geelbruin. 



De afbeelding dezer soort is gemaakt naar het Celebaansche exemplaar, als het beste. 



Gen. 135. Siriocauta Led. 

 B. 



1. Simialalü m. nov. spec. 



Moeara Laboe; 1 ex. 



Naar het zeer afgevlogene exemplaar dat Snelleman op Sumatra vond, zoude ik deze soort 

 niet kunnen beschrijven, doch ik heb van haar zeven fraaie voorwerpen vóór mij, die Mr. Piepers 

 van Celebes en Java overzond. Zij sluit zich na aan bij Siriocauta Testulalis Hübn. en 

 draagt ook overigens de generieke kenmerken, behalve wat betreft de palpen, welke opgericht en 

 gebogen in plaats van snuitvormig rechtuitstekende zijn. Wanneer ik mij streng aan Lederer 

 hield, zou ik dus weder een nieuw genus moeten vormen; doch ik vind het beter dit te ontgaan 

 en Siraialalis in sectie ü8 van Lederer's tabel als eene afdeeling B van hel genus Siriocauta 

 te vermelden. Beide seksen van den vlinder hebben aan weerszijden van ling 2 des achterlijfs 

 nog een liall wit en hall zwait pluimiije \an zeer lange schubben, dat bij Testulalis ontbreekt. 

 I V. 8. 10 



