— 74 — 



Vlucht '24 — 29 mm. Kop, thorax en de tegen den binnenrand bleekere voorvleugels zijn vuil 

 donker grijsbruin, de spi-ieten, de punt der schouderdeksels, het achterlijf en eene smalle, naar 

 achteren een klein weinig verbreede sti-eep lanys vier vijfden van den voorraad der voorvleugels 

 houtkleurig bruingeel. Verdei- is de bovenhelt't van het achterrandsderde dier vleugels paarsachtig 

 vaalzwart, met twee witte vlekjes onder de voorvleugelpunt, en de slaarthoek grijsachtig. Van de 

 dwarslijnen ziet men slechts sporen op de binnenraiidshelll en overiiiens eene ronde en niervlek 

 als bij Testulalis, d. i. doorschijnend wit, lijn donker gerand en de laatste bovenaan open, 

 doch beide kleiner. Achtervleugels doorschijnend wit, met paarsen weerschijn, de dwarsader 

 met dikkere, zuiver witte beschubbing en de bovenhelft 'van den achterrand met eene zwartgrijze 

 silhouette, die echter niet, zooals bij Testulalis, op een menschelijk wezen gelijkt, maar meer 

 op eene apentronie. S]ioren eener llauwe, donkere booglijn loopen er voor. Franje als de aan- 

 grenzende vleugel, de franjelijn met fijne zwarte boogjes in het wit en vaalzwarte vlekjes in het 

 donkere. 



Onderzijde als boven, sterker geteekend; bij den wortel van cel Ic der achtervleugels een 

 zwart vlekje. Borst, buik en pooten wit, de voorscheenen geelbruin. 



Siriocauta? Amboinalis Feld. en Rogenh., Novara II, 2 pi. -135 f. 24, is misschien 

 eene derde soort van dit genus, kleiner en lichter dan S ira ia la lis, met donker gedeelde witte 

 middenvlek der voorvleugels en anders gevormde zwarte vlek in de punt der achtervleugels. 

 Eene beschrijving ontbreekt echter en de afbeelding is vrij slordig. 



Gen. 137. HymenoptycMs Zeil., Led. 

 B. 



1. Dentüinealis m. nov. sp. 



Solok ; l ex. 



Behalve het op Sumatra gevangene voorwerp — een zeer frisch en gaaf î van 20 mm. vlucht, — 

 heb ik van deze sooit vijf door Piepers op Celebes gevondene exemplaren van beide seksen vóór 

 mij, die eene vlucht van 22 — 23 mm. halen. 



Eveneens gebouwd als Sordida Zeiler en stellig niet anders dan tot Hymenoptjchis te 

 brengen , doch met eenige afwijkingen in het aderstelsel der voorvleugels en daarom althans de 

 plaatsing in eene afzonderlijke afdeeling vereischende. Bij den c? ontspringen namelijk ader 2 — 5 

 dicht opeen gedrongen bijna uit één punt op de helft van den vleugel uit de middenader, G is als 

 bij Sordida, 8 — 10 gesteeld; verder is de hinnenrandsader sterk gebogen (bij Sordida hori- 

 zontaal). Bij het J zijn ader 2 — 5 mede opeengedrongen, 6 en 7 op de gewone plaats te vinden, 

 8 — -10 gesteeld. Grondkleur vuil lichtbruin geel, donkerder bestoven (bij het Sumatraansche 

 voorwerp helderder, bijna okergeel), de voorvleugels met eene donkeibruine ronde en bruingeel 

 gekerndo niervlek in do middencel en over de geheele bovenzijde eene lang en spits getande 

 booglijn. Men ziet ook een bruinen ring op de dwarsader der achtervleugels. 



Achterlijf van den <r twee en een half maal zoo lang als de achtervleugels, iets gebogen, 

 puntig toeloopende en dus, evenals dat van Sordida, aan den legboor der sabel.sprinkhanen 

 herinnerende. Onderzijde als boven geteekend, donker bestoven. Pooten bruingeel. 



Gen. 139. Pleonectusa Led. 

 1. Tabidalis Led., Beifcr. p. 189 N. 113. 



Fort de Koek; 1 ex. — Goudmijn Verbeek; 2 ex. 



Gen. 140. Stegothyris Led. 



1. Diagonalis Guen., Delt. et Pyr. p. 201. — Transversale Led., Beitr. p. 

 190 pi. 16 f. 5. 



Soepajang; 1 ex. — Ringkiang Loeloes; 1 ex. — Alahau pandjang; 2 ex. 



