— 78 — 



Gen. 186. Cataclysta Hübn., Led. 

 C. 



1. Vestigialis m. nov. spec. 



Op de meeste plaatsen. Schijnt gemeen. 



Vlucht 14—18 mm. 



Onderscheidt zich van Lemnata en Magnificalis, die mede tot afdeeling C behooren, 

 door het gemis van de zwarte, zilverwit gestippelde streep langs den achterrand der achtervleu- 

 gels. Verder is de bovenzijde der vleugels bij beide seksen sneeuwwit , vertoonen de voorvleugels 

 twee zwarte stippen en zijn van hunne tweede dwarslijn (de eerste ontbreekt), van de golflijn en 

 verder van de beide dwarslijnen der achtervleugels slechts flauwe, vlekkige, bleekbruine sporen 

 aanwezig. Langs den achterrand der achter-, soms ook der voorvleugels, ziet men nog eene reeks 

 van fijne, aaneengeschakelde bleekbruine boogjes. De eerste zwarte stip der voorvleugels staat op 

 een derde van cel 1&, de tweede, meer langwerpige, op de dwarsader. 



Onderzijde als boven geteekend. doch alles zeer bleek en flauw. De voorvleugels vertoonen 

 op de voorrandshelft eene grijze bestuiving. 



Ader 4 en 5 der achtervleugels zijn bij sommige exemplaren gesteeld; bij andere ontsprin- 

 gen zij uit één punt. 



Naar Guenée's beschrijving te oordeelen moet deze soort in teekening na verwant zijn aan 

 zijne Hydrocampa Depunctalis, die ook uit Oost-Indië is. 



Komt ook veel voor op Java (Ludeking, Heckmeyer — Leidsch Museum) en op Celebes 

 (Piepers). 



Gen. 1896. NympMcula m. nov. gen. 



Dat de keerkringsgewesten niet alleen reusachtige vlindersoorten voortbrengen, maar ook in 

 alle familien zeer kleine, is iets waarop reeds Prof. Zeiler heeft gewezen (zie Stett. Ent. Zeit. 

 1867 p. 388). De onbeschrevene Oostindische Pyraliden waarop ik dit nieuwe genus grond, zijn 

 daarvan weder een bewijs. In de europeesche fauna ken ik ten minste geene zoo kleine en tenger 

 gebouwde. 



Oogenschijnlijk behooren deze vlindertjes tot Cataclysta, maar in de voorvleugels zijn niet ader 

 8 — 10, maar 7 — 10 gesteeld, en dus wordt m. i. hier de vorming van een afzonderlijk genus ge- 

 boden , dat in afdeeling 28 van Lederer's analytische tabel der Pyralidinen-genera aldus kan wor- 

 den ingelascht : 



Acbtervleugels zonder ader 8; ader 7 — 10 der voorvleugels gesteeld. Geene bijoogen. Lip- en 

 onderkaakspalpen lang en dun, de eersten sikkelvormig gebogen en spits. Zuiger opgerold. Voor- 

 hoofd afgerond. Sprielleden tegen de punt driekant. Ader 2 — 5 der voorvleugels ongesteeld. 



De oogen zijn groot, het lijf slank , het achterlijf ongeveer tweemaal zoo lang als de achter- 

 vleugels, bij den <? met eene fijne staartiiluim. Vleugels langwerpig, met vlakken voorrand, ge- 

 woon gevormd. Pooten zeer lang en dun. 



Tot dit genus breng ik drie soorten , allen door Mr. Piepers op Java en Celebes gevonden. 

 Bij twee harer is ader ,5 der achtervleugels aanwezig (afd. A), bij de derde ontbi-eekt zij (afd. B). 

 Eene der beide soorten van A vond ook de heer Snelleman op Sumatra. Ik noem haar: 



Stipalis m. nov. sp. 



Silago; (Juli) 1 ex. (?). 

 Behalve het exemplaar van Sumatra heb ik 1 ex. (J) van Java, en drie (2 <? <? en 1 ?) van 

 Celebes vóór mij. 



Vlucht 11—13 mm. 



Kop en lijf bleek okeigeel. Voorvleugels aan den wortel wil, met twee, van den voorrand 



