SPECIMEN ARCHAEOLOG.AE TKLLVRIS. ^j 



§. lO. 



Mecenfm nonnullorum Imius ctajfts fofftlhtm, 



t» Sepiarvm roßra. 

 (— Tab 1(. fig. ^ a.b. cd. — ) 



Ad vnquam aliae moUufcorum partes praeter ea de quibus 

 agimus fepiarum roftra inter fcflilia reperiunda fint, valde dubito. 

 Sed et haec ipfa ad rariora pertinerjt, quorum tarnen non vnam 

 fpeciem caJx denfa vicini nobis et multifarioruno petrificatorum öU 

 vitis montis {der Heinherg) ad cuius radices ipfa noftra vrbs fita 

 eft, praebet. Forroas earum icones oionftrant. Vere autem roftra 

 terminalia fepiarum generis efle, vix dubium videtur, etfi ab iis 

 diffrant Girbus bodie extantes fpecies quotquot earum nouinjus, 

 inllruäae funt. 



€, Orthoceratites gracHis, 

 (— Tab 11. flg. 6, — ) 



Singnlaris et aenigmatici huius fofllliuni generis, caeteroquio 

 JD terris Hannoueranis infrequentis, elegans fpecimen poiTideo, vel 

 üdeo mt-morabile quod fchifto argillaceo in vniuerfüm raro fofniium 

 feraci iohaereat, ex dtTerta hodie fodina cui nomen der König David 

 ad montem Iraenkeberg prope Clausthal H-^^rcyni^e f^Io^e eruto, 

 Pyrite imbuturn eft, non conicum fed perfffte cylindritDir , craf- 

 litie pennam anferinam, longitudine pollicerii cnm dinnidio aequat, 

 denis articulis conftat, ab altera qua fibi inuicem cnharrent parte 

 conuexis, ab altera concauis, omnibus fiphone lateraii inftruftis. 



7» Ammonites facer, 

 (— Tab. II. fig. 7. — ) 



Etfi Amtnonitarum, numemfiftimi omninnn fofnilnm gener?s, 

 ingens in agro Goettingenfi rtperbrur copia et var-^fas, ^^t^6tos 

 tamea eos hie loci relinquo cum naaxime memorabiiiuno aotiriam et 



C 3 accura- 



