APPENDICE ^ 319 



Qiios ruris dominus ad praDdium caenamve invitarit, cii- 



rae, moeiores, iristiciae in urbern remilliintor, vo- 



iuptates honestae, iocus, hilaritas remanento. 

 Mensae eleganler sine luxu ac pompa aprico opacove loco 



prò anni tempori parantor. 

 Dapes solito laulius ac copiosius, sed ad vitara vivendam, 



Don ad morlem maliirandam apparantor. 

 Pocula quae sitim pellant, non quae hospitum obruant, 



potanlor. 

 Interim avium concentu et aquarum raurmure se oble- 



ctantor. 

 His silentibus iopae, Ampbiones, Orphei^ loquaces com- 



pesciinto aures mulcento. 

 Remotis mensis, atque arbitris, suos cuiqiie convivarum 



manes paulo liberius pasci, seni, iuveni, faceto vel 



ad ineptias usque fas esto. 

 Si qua iicentius poti dixerint, fecerint, ea in urbe aliis 



narrare , aut omnino in memoria habere fas non esto 

 Scorta, Scurrae, Parasili, Praestigialores, Arioli, ac eju- 



smodi impurum et profanum genus prociil arcentor. 

 Aleis, latrunculis, scrupulis, talis si qui se oblectare nia- 



luerint, neraini tunc vilio id dator, modo fiat modice, 



ne forte jacturae dolor in gaudi , cui hic Iocus a ma- 



joribus dicatus est, saedes moerorem induxerit. 

 Hisce actis in eodem sacello deo item opt. max. gratias 



agunto. 

 In urbem laeli ludibundique abeunto. 



P. P. 



