664 

 sus , nec fuit omnino unquam prorincia j et Flamìnil 

 utriusque temporibus in Italia haud dubie censebatur , 

 qua in regione etiamsi forte Flaminius Censor imper- 

 fectam reliquisset viam , non ad filium Consulem , sed 

 ad eos , qui postea fuissent , Censores ejus absolvendse 

 munus esset delatum. Ubinam igitur credendum est se- 

 dato bello munitam fuisse ab hoc juniore Flaminio viam ? 

 Nempe in sua provincia , ut in provinciis aliis a Praesi- 

 dibus earum fieri consueverat. Atqui in provincia Fla- 

 minii , Liguria scilicet Apennina , via quam indicai Li- 

 vius a Bononia Arrelium perducla , maxima saltem ex 

 parte , continebatur : montanara enim regionem , quae 

 inter Galliam Cisalplnam , atque Etrnriam usque ad 

 fines Arretinorum sita erat , Ligures tunc late obtine- 

 bant , Mugelli in primis , a quibus tractus Mugellanus 

 nomen accepit. Haec igitur via per Mugellanam vallem 

 ducta , non alia extra provinciam , censenda est Flami- 

 nii Consulis fuisse opus j «eque detorquenda , aut nescio 

 quo arbitrio immutanda ad Strabonis sententiam tuen- 

 dam Livii verba , sed polius recta et veraci Livii nar- 

 ratione Strabonis lapsus corrigendus. 



Dicet aliquis : Si non licebat provinciarum adminis- 

 tratoribus extra suos fines militum operani adhibere ad 

 ejusmodi opera conficienda , quomodo /Emilius Flamini! 

 collega in Gallia Cisalpina aliena provincia nobilem illani 

 viam munivit , quse ab jEmilio est appellata ? constai 

 enim ex historia eo anno utrique Consuli decrelam bel- 

 llcosam provinciam Ligures ; pncatam vero Galliam Ci- 

 salpinam M. Furio Crassipedi Preelori obvenisse. At his- 

 toria eadem nos docet , Prsetorem Furium , insontibus 

 Cenomanis in pace sppciem belli qucerentem ade- 

 misse arma ; id Cenomanos conqaestos Romce apud 

 Senatuin , rejectosqae ad /Emilium Consulem , cui ut 

 cognosceret , statueretque , Senatus ipse permiserat : 

 magno certamine cum Pvcetove acto tenuisse causavi 

 Cenomanos ; arma iis reddita , decedere e provincia 

 jussum Prcetorem (^l'ì') . Nihil verisimilius , quam sub- 



(12) Liv. lib. xxxix. cap. iii. 



