26 OVER DE SAMENSTELLING EN DE EIGENSCHAPPEN 



2) Door het nitrozuur in een kleine overmaat van sterke kaliloog op te 

 lossen en de ontstane vloeistof op vlakke schalen aan vrijwillige verdamping 

 bloot te stellen. 



3) Door berekende hoeveelheden kaliumcarbonaat en nitrozuur af' te wegen 

 en in water en een weinig alcohol te koken en voorts onder een droogklok 

 te laten staan. 



Alleen de laatste methode levert een geheel zuiver product, waarvan het 

 metaalgehalte met het uit de formule berekende overeenstemt. De eerste 

 methode geeft aanleiding tot het ontstaan van een weinig monokaliumzout, 

 dat met het dikaliumzout medekristallisoert; daarentegen is het zout, volgens 

 het tweede voorschrift bereid, moeilijk van een kleine hoeveelheid aanhan- 

 gend alcali te bevrijden. Het omkristalliseeren van het zout levert geene goede 

 uitkomsten op, omdat de dikaliumverbinding slechts bij tegenwoordigheid van vrij 

 alcali duidelijke kristalnaalden afzet, in zuiver waterige oplossing daarentegen 

 tot stroopdikte kan worden uitgedampt, zonder vast zout af te zetten, lot dat 

 eindelijk het geheel tot eene onduidelijk kristal lij ne korrelige massa indroogt. 

 Slechts éénmaal verkreeg ik bij eene volgens de 3 de methode bereide oplossing 

 duidelijke kristallen. 



Het dikaliumzout heeft eene donkerroode kleur, eenigzins overeenkomende 

 met die van het nitroprussidnatrium, maar daarbij eene groene metallische 

 reflectie. De oplossing gelijkt op die van chroomzuur. In alcohol wordt de 

 verbinding zeer gemakkelijk opgenomen. 



De analysen van het zout leverden de volgende uitkomsten op: 



Zout bereid naar de l ste Methode. 1.0844 gram zout verloren bij drogen 

 op 120° C. 0.1884 gram H 2 en gaven 0.2746 gram KC1. 



Berekend. Geronden. 



K 16.3 14.5 



UE.,0 17.0 17.4 



Zout bereid naar de 2de Methode. 0.5246 gram zout verloren bij drogen 

 op 120° C. 0.1065 gram H,0 en gaven 0.1819 gram KCI. 



Berekend. Geronden. 



K 15.9 18.1 



5'H„0 20.3 20.3 



