VAN HET PODOCARPINEZCJUR. 55 



ontleding met eene juist genoegzame hoeveelheid zwavelzuur het sulfozuur 

 kan worden verkregen. 



Het monosullbpodocarpinezuur is een sterk zuur en geeft met bases twee 

 reeksen van zeer goed gekristalliseerde zouten, waarvan de f'ormulen aan die 

 van de boven beschrevene mononitropodocarpaten analoog zijn. Slechts enkele 

 dezer verbindingen heb ik nader onderzocht. 



§ 10. 



MONOSULEOPODOCARPINEZUUR. 

 C„H 91 (SO,H)0 3 +8H 2 



Het uit zuiver baryumzout bereide sullozuur is ongekleurd en niet fluo- 

 resceerend. Men verkrijgt het door voorzichtige verdamping op een waterbad 

 en later onder een droogklok in den vorm van eene amorphe zachte wasachtige, 

 maar toch geheel droge massa. Deze lost uiterst gemakkelijk in water op. 



Eene der merkwaardigste eigenschappen van het monosulfozuur is de gemak- 

 kelijkheid, waarmede het zelfs door zeer verdund salpeterzuur onder vorming 

 van dinitropodocarpinezuur wordt ontleed. Eene hoeveelheid van nauwelijks 1 

 milligram sulfozuur op 5 — 4 G.C. water geeft bij koking met een paar druppels 

 salpeterzuur van 1.2. S.G. nog een vrij aanzienlijk neerslag van dinitropodocar- 

 pinezuur. Omgekeerd laten zich kleine hoeveelheden salpeterzuur nog door 

 eene oplossing van :-ulfopodocarpinezuur aanloonen, vooral wanneer het te on- 

 derzoeken vocht vooraf met eenig geconcentreerd zwavelzuur wordt vermengd. 

 Ik bevond, dat de reactie nog doorging bij eene verdunning van Viooo lot 1 I U00 . 



De formule van het onder een exsiccalor gedroogde zuur is opgemaakt uit 

 de uitkomsten van de volgende analyse : 



0.9460 gram stof verloren op 125° C. 0.2710 gram aan gewicht. 



Bejrekeud Gevonden 



8H.0 28.9 28.7 



§ «1. 



ZOUTEN VAN HET MONOSULEOPODOCAEPINEZUUR. 



DINATRIUMMONOSULFOPODOCARPAAT. 



0„ H 19 (SO, H) Na, O, + 7 H,0. 



Dit zout, door dubbele ontleding van het baryumzout met natriumcarbonaat 



5* 



