VAN HET PODOCARPINEZUUR. 15 



1°. door podocarpinezuur tot verzadiging mot barytwater te koken, de op- 

 lossing uit te dampen en te laten kristalliseeren (zout N°. IJ , 



2°. door bij eene ammoniakale oplossing van podocarpinezuur chloorbaryutn 

 te voegen (zout N°. 2); 



5°. door eene oplossing van mononatriumpodocarpaat bij chloorbaryum te 

 voegen. 



Het is mij gebleken, dat deze laatste wijze de beste is en de eenio-e, die 

 een product met een standvastig en aan de formule beantwoordend baryurn- 

 gebalte levert. De andere methoden gaven producten met afwisselende hoe- 

 veelheden baryum. somtijds iets meer en somtijds iets minder dan door de 

 formule wordt vcreischt. 



Bij de bereiding van het zout volgens de derde methode werden berekende 

 hoeveelheden baryumchloride en natriumpodocarpaat afgewogen, daarna ieder 

 afzonderlijk in water opgelost en nu de oplossingen zoo snel mogelijk met 

 elkander gemengd. Aanvankelijk bleef de vloeistof helder, maar na een paar 

 uur zetten zich allengs dofwitte korrelige kristalletjes af zonder duidelijk 

 waarneembaren kristalvorm (zout N°. o). Nadat de oplossing een gansenen 

 nacht had gestaan, vond ik aan de wanden vau het glas breede paarlmoer- 

 glanzende bladen van een ander zout (zout N°. 4). De analyse bewees dat 

 dit van het voorgaande slechts door een minder gehalte van i molecule wa- 

 ter verschilde; merkwaardigerwijze vond ik het gehalte aan kristalwater juist 

 het kleinst bij het zout, dat bij de laagste temperatuur was gevormd, eene 

 omstandigheid die door andere scheikundigen eveneens is waargenomen, onder 

 anderen door Dr. H. Rosé bij enkele nilrobenzolsulfozure zouten. 

 De resultaten der analyse waren de volgende: 



Zout N°. 1 (harde witle korrels). 

 0.6679 gram zout verloren door door drogen op 120°C. 0.046 \ gram 

 H 3 en gaven 0.2-259 gram Ba S0„ 



21.7 

 6.9 



Zout N°. 2 (kristallijne blaadjes). 

 I) 1.8780 gram verloren door drogen op I20°C. 0.5272 gram H,0 en 

 gaven 0.4279 gram Ba CO,. 



