10 OVER DE SAMENSTELLING EN DE EIGENSCHAPPEN" 



bevat. Immers wanneer men gezorgd heeft, zoo min mogelijk ammonia in over- 

 maat te bezigen, en de vloeistof met zilvernitraat praecipiteert, verkrijgt men 

 een wit in water onoplosbaar zilverpodocarpaat, waarvan de samenstelling ten 

 naaste bij met de formule C (7 H a , Ag0 3 overeenkomt. 



De strooperige oplossing van het ammoniumzout zet weldra een korrelig 

 kristallijn zout af, dat in water uiterst moeilijk oplosbaar is, eene verbinding 

 van één molecule mono-ammoniumzout met één molecule podocarpinezuur. 



Een analogon van deze verbinding heb ik bij de vaste alcaliën niet kunnen 

 verkrijgen. Wanneer ik namelijk '2 moleculen zuur met 1 molecule kalium- 

 of natrium hydroxyd in alcohol oploste, en de vloeistof uitdampte, hield ik slechts 

 eene strooperige vloeistof terug. Toevoeging van waler aan de alcoholische 

 oplossing heeft de afscheiding van 1 molecule zuur ten gevolge, en in de op- 

 lossing blijft het meermalen vermelde niono-alcaliumzout. 



Het zure ammoniumpodocarpaat verliest hij verwarming ammoniak en wordt 

 bij verhitting op 100° C. zeer spoedig tot zuiver podocarpinezuur terugge- 

 bracht. Dat de ontleding echter ook allengs hij de middelbare temperatuur 

 der lucht plaats grijpt, kan daaruit blijken, dat een door Dr. de Vrij in 1861 

 bereid zout negen jaar daarna bleek geen spoor ammonium te bevallen, niet- 

 tegenstaande het in een met een kurk gesloten buisje was bewaard. 



Van alle podocarpinozure zouten, die ik lot nog toe heb onderzocht, is er 

 slechts één, dat gemakkelijk uit water te krislalliseeren is en daarbij eene 

 standvastige samenstelling heeft, namelijk het mono-natriumzout. 



Het mono-kaliumzout is veel moeilijker in kristallen te verkrijgen en wat 

 de zouten van baryum en calcium betreft, zij zijn wel in water oplosbaar en 

 kristallijn, maai alleen door dubbele ontleding van neutrale baryum- en cal- 

 ciumzoulen met natriumpodocarpaat zuiver te bereiden. Tracht men verbin- 

 dingen te maken door koken van harytwater en kalkmelk met podocarpinezuur, 

 zoo ontstaan na verwijdering van de overmaat van het hydroxyd en uitdam- 

 ping, wel is waar gekristalliseerde zouten, maar deze geven bij de analyse 

 een gehalte aan metaal, gelegen binnen de grenzen der verbindingen 



C „ H *. ™ O, en C i7 H 2o M O, (m •=- | &). 



Zouten die door vervanging van H s uit het podocarpinezuur zijn afgeleid, 

 heb ik niet dan bij uilzondering zuiver kunnen verkrijgen, en dan steeds door 

 invoering van bivalenle metalen in de molecule van het zuur. De neiging 



