VAN HET PODOCARPINEZUUR. 



ZOUTEN VAN HET PODOCABPINEZUUR. 



Podocarpinezuur lost zeer gemakkelijk in kali- of natronloog op. Voegt 

 men bij één molecule C, II 2a 3 2 moleculen hydroxyd, dan verkrijgt men 

 na het uitdampen eene dikke strooperige vlooislof', die onder een droogklok 

 na lang staan onduidelijke kristallen afzet. Deze laatsten zoo goed mogelijk 

 door persen tusschen filtreerpapier van de aanhangende moerloog bevrijd, 

 blijken niets anders te zijn dan monokalium- en mononatriumzout. Dat het ge- 

 halte aan metaal bij de analyse iets hooger uitvalt, dan de formule het aan- 

 wijst, kan geen verwondering wekken, wanneer men weet, dat hel zout uit 

 eene sterk alcaliscbe oplossing is afgezet en wegens de fijnheid der kristallen 

 slecht door persing tusschen papier van aanhangend vocht te bevrijden is. 



Werpt men het fijn gewreven harszuur in eene kokende oplossing van 

 kalium- of natriumcarbonaat, zoo wordt kooldioxyd ontwikkeld, en insgelijks 

 monokalium- of mononatriumzout gevormd. Eene ovennaat van harszuur blijft 

 onveranderd. 



Ammonia gedraagt zich tegenover podocarpinezuur op eene geheel eigen- 

 aardige wijze. Het lost de fijn gewreven verbinding gemakkelijk op en bij 

 overgieting van deze laatste met 'geconcentreerde ammonia-oplossing ontstaat 

 eene dikke strooperige vloeistof, die waarschijnlijk het mono-ammoniumzout 



2 



JVUTIUKK. VERH. DEC KONINK1.. AKA1HMIE. DEEL XIV. 



