VAN HET PODOCARPINEZUUR. 



PODOCARPINEZUUR. 

 C„H„0 8 



Het podocarpinezuur kristalliseert uit eene alcoholische oplossing in ver- 

 schillende vormen, die tot het rhombische systeem behooren. Duidelijke kiislal- 

 len worden vooral gevormd, wanneer de bijna uitgeputte alcoholische oplossing 

 aan zich zelf wordt overgelaten. De uiterst slappe moêrloog, die eerst de 

 hoofdmassa van hel zuur, later een mengsel van harszuur en bruine kleurstof 

 heeft afgezet, wordt geheel kleurloos, en geeft bij vrijwillige verdamping 

 weinige maar duidelijke krislalletjes, waarvan de afmetingen in ééne richting 

 somtijds 4 — 5 millimeters kunnen bedragen. 



Somtijds doen zich de kristallen voor als rhombische tafels, gevormd door 

 de zuil oo P, met het eindvlak o P en het dwarsvlak oo Poo. De zijdeling- 

 sche spitse hoek van de zuil bedraagt (fig. 1) naar eenige door mijn ambt- 

 genoot Dr. H. Vogelsang verrichte metingen ongeveer 88°; voor den stompen 

 combinaliehoek vond hij herhaaldelijk bij vrij goed overeenstemmende bepa- 

 lingen 136°, de voorste stompe hoek der primitieve zuil zou dus 92° moeten 

 bedragen. De kristallen bezitten eene zeer volkomene splijtbaarheid naar de 

 richting van het dwarsvlak. Doordien de plaatjes uiterst breekbaar waren, 

 moesten de metingen onder hel mikroskoop worden verricht en maken zij 

 dus geene aanspraak op groote naauwkeurigheid. 



Een enkele maal verkreeg ik eenigzins meer massieve kristalletjes (zie fig. 2), 



Fig. 1. Kg 2. 



volgens Dr. Vogelsang kennelijk begrensd door een ander Prisma oo P n, het 

 basische eindvlak en meerdere makrodomaas, die in zoogenaamde oscillalorische 

 combinatie eene gestreepte vlakte vormen. De vlakken P co komen onder een 

 hoek van ongeveer 50° te samen; de zijdelingsche hoeken van het vertikale 



