50 OVER DE CONSTITUTIE VAN HET PODOC VRPIMEZUUR. 



vervolgens aan hot andere einde door een panr houlen blokken opgehoogd en 

 ten la.ilsle werd om den mond van de buis een glazen kolf in horizontale 

 richting los bevestigd. De destillatie werd nu aanvankelijk zeer omzichtig en 

 bij allengs toenemende bilte uitgevoerd, totdat bet overkomen Ie zwart begon 

 te worden; gewoonlijk was dan locb ook de bewerking afgeloopen en verza- 

 melden er zich bij verdere verhitting slechts een paar druppels van eene zeer 

 dikke zwarte teer in hel voorste deel v.in de buis. 



De aard van de verkregen leer is in booge mate van de temperatuur af- 

 hankelijk. Wordt deze niet te hoog opgevoerd, dan verzamelt zich, vooral 

 in het begin, in den ontfanger eene bijna kleurlooze dik vloeibare olieachtige 

 massa, die allengs bijna geheel vast wordt. Is de juiste temperaluurgrens 

 overschreden, dan is de leer geel, oranjerood of bruin, zeer dik en be- 

 trekkelijk arm aan de vaste zelfstandigheid, die zooeven werd aangeduid. 

 In elk geval laat zich uil de ruwe teer langs den volgenden weg eene 

 koolwaterstof v«n een zeer boog kookpunt afzonderen, die naar hare chemische 

 en physische eigenschappen niet anders kan zijn dan eene soort van meihyl- 

 anthraceen. 



De ruwe teer wordt in zoo min mogelijk kokenden alcohol opgelost en de 

 vloeistof gefiltreerd. Bij bekoeling zet zich eene geelbruine, menigmaal eene 

 lichtgele korrelig krist illijne slof af. liet is bijna ondoenlijk, deze door kris- 

 tallisalie uit alcohol geheel te zuiveren. Vrij gemakkelijk gelukt dit even- 

 wel duor voorzichtige sublimatie. Ik bezigde Ier verhitting van de ruwe stof 

 een oliebad, dit op eene temperatuur van 100' — 130° C. gehouden werd. 

 Een eylindrisch kristalliseervat, waarvan de bodem met hel onzuivere pro- 

 duct was bedekt, werd eeuige millimeters diep in hel oliebad geplaatst en 

 met een glazen schaaltje bedekt ; de sublimatie hid zeer langzaam plaals, 

 er vormden zich tegen den binnenwand van het kristalliseervat en tegen de 

 glazen schaal zeer lichte krislalblaadjes, en tevens eene samenhangende 

 kristal lijne laag, die kon worden afgeschrapt. Door omkristalliseeien uit 

 alcohol en daaropvolgende sublimatie verkreeg ik een geheel zuiver wit 

 product. 



Dit product is eene koolwaterstof, hebbende een smeltpunt van 117° C en 

 kokende boven Ö(i0° C. In geheel zuiveren toestand vertoont het eene violette 

 fluorescentie, overeenkomende niet die van hel zuivere anlliraceen. Hel lost 

 in alcohol bij kookhilte gemakkelijk op, minder goed in kouden alcohol, zeer 

 gemakkelijk in zwavelkoolstof en ijsazijn. Bij de temperatuur van hel smelt- 



