OVER DE CONSTITUTIE VAN HET PODOCARPINEZUUR. 55 



staan met liet verhitten van een mengsel van podocarpinezuur en kalk. De 

 ondervinding bewees mij echter spoedig, dat op deze wijze bijna alle orga- 

 nische stof te loor ging, zonder dat er een vloeibaar destillatieproduct in 

 merkbare hoeveelheid werd gevormd. 



Ook de wijze van verhitten had op den aard en de hoeveelheid van het 

 destillaat een groolen invloed. Dij het gebruik van glazen retorten kon 

 alleen het buitenste deel der massa behoorlijk worden ontleed; het gebruik 

 van eene koperen retort voldeed in hel geheel niet, ouid.it de temperatuur 

 moeilijk te regelen was en slechts weinig leer van zeer donkere kleur 

 gevormd werd. 



Daarom nam ik dan ten Liatste mijne toevlucht tot het gebruik van vrij 

 korte (4 decimeters lange) aualyseerbuizen van Dolieemseh glas. Deze werden 

 tot de helft met droog kalkzoul gevuld en op een G'aserscben oven verhit, 

 juist zooals hierboven ten aanzien van het destilleeren van het harszuur 

 met zinkstof is aangegeven. 



Dij langzaam voortgaande verhitting van voren naar achteren vormt zich 

 eerst eene lichtgele olieachtige vloeistof; later komt eene dikkere massa over, 

 en heeft men de temperatuur zeer hoog opgedreven, dm is het destillaat 

 doorgaans oranjerood en sterk fluoresceerend, ja zelfs soms zwart. Ter ver- 

 krijging van de nader te vermelden stoffen is hel zaak, de temperatuur zoo 

 te regelen, dat het overkomende zoo min mogvüjk gekleurd is. 



Op deze wijze heb ik al engskens in verloop van een paar weken 150 

 gram podocarpinezuur verwerkt en daaruit ongeveer 1)0 C.C. leer verkregen. 



Ik heb lang te vergeefs getracht, uil de ruwe massa bepaalde stand- 

 vastige verbindingen af ie zonderen. Gefracl ioneerde destillatie bleek hier niet 

 veel nul te kunnen aanbrengen, omdat de dampen der verschillende in de teer 

 voorhanden I cliamen, niettegenstaande deze laatslen zeer sterk in kookpunt 

 van elkaar verschilden, vrij gemakkelijk in elkander diffundeerd n en dus de tem- 

 peratuur allengs van 150° C. lot boven 3(10° steeg, zonder dat ze stationair bleef. 



Eindelijk heb ik de scheiding van de hoofdproducten toch op de volgende 

 wijze ten uilvoer gebracht. 



De leer werd bij kleine hoeveelheden met water gedestilleerd, zoolang nog 

 kleine oliedruppeltjes met het water overkwamen. Het was gemakkelijk Ie 

 zien, dat. hierbij minstens twee verschillende organische sloffen werden ver- 

 vluchtigd; eer>t in grootere hoeveelheid ecue vrij dunne vloeistof, die lichter 

 was dan water (A); later zeer spaarzaam in kleine druppeltjes eene dikkere 



