OVEK DE CONSTITUTIE VAN HET PODOCARPINEZUUR. 77 



1 1 o id in gewicht gemakkelijk worden berekend. Zoo vond ik in twee proeven: 

 aan CO 



>Ct. | 



"' P ■ l van het srewicht aan harszuur, 

 N° 2 3.5 



overeenkomende met bijna 0.7 molecule CO op 1 molecule van het anbydride. 



Eindelijk heb ik mij kunnen overtuigen, dat het gas, hetwelk na de absorptie 

 van C0 2 en CO overbleef, niets anders was dan methaan *. Ik voerde na- 

 melijk het gas eerst door een buisje met natronkalk, daarna over gloeiend 

 koperoxyd en bepaalde de hoeveelheden water en G0 2 die zich hadden ge- 

 vormd. 



In eene proef vond ik dat ongeveer 70 C.C. gas bij verbranding hadden 

 gegeven 0.1104 gram C0 2 en 0.0870 gram water. 



Berekent men uit het C0 2 de hoeveelheid daarmede overeenkomend C H 4 , 

 dan verkrijgt men 



0.0401 gram CH 4 . 



Hierin is bevat 0.01 00 gram H 

 en wij vonden 0.0097 gram H. 



Ware het gas een mengsel van C H 4 en H geweest, dan zou er meer water 

 bij verbranding moeten gevormd zijn. 



De gassen, die zich bij de ontleding van podocarpinezuur onder den in- 

 vloed van eene hooge temperatuur ontwikkelen zijn dus kooldioxyd, koolmon- 

 oxyd en methaan. 



Wat nu de vloeibare producten betreft, die nevens deze ontstaan, het zijn 

 in hoofdzaak waarschijnlijk dezelfde die bij de destillatie van het calcium- 

 zout worden verkregen. Alleen moet worden opgemerkt, dat de verhouding 

 der verschillende bestanddeelen in beide gevallen eene geheel andere is. Het 

 zuivere podocarpinezuur geeft namelijk bijna uitsluitend hydrocarpol, een wei- 

 nig methylanthracol en slechts sporen van verbindingen, die met water kun- 

 nen worden vervluchtigd 



Dat bet hoofdproduct werkelijk hydrocarpol is, blijkt uit het bij destillatie 



* Wegens de steeds onvolledige splitsing van het hydrocarpol had eene quantitatieve bepaling 

 van het bij de ontleding gevormde CH 4 hoegenaamd geene waarde. 



