OVER SERUM- EN EIERALBUMINE EN HARE VERBINDINGEN. Ó 



2o. de acidalbuminen verschillen evenzeer naar gelang van de energie en den 

 concentratiegraad van het zuur. 



De invloed van het zink bleek voor een deel op het onttrekken van alkali 

 te berusten, waarbij het zink dus als een zuur werkt. Bij dialyse met ge- 

 destilleerd water wordt het in de genuïne eiwitoplossingen voorkomende alkali 

 niet geheel verwijderd en daaraan moet het worden toegeschreven, dat de met 

 gedestilleerd water gedialyseerde eiwitoplossingen bij koking geene coagulatie ver- 

 toonen: hier houdt het overgebleven alkali de albumine bij koking opgelost. Omdat 

 evenwel door de meest nauwkeurige neutralisatie zelfs van zoutarme, gedialyseerde 

 eiwitoplossingen, nooit zoo veel albumine wordt neergeslagen als door het ziukhou- 

 dende water, besloot ik, dat behalve de niet praecipiteerbare aan phosphorzure 

 kalk en magnesia gebonden albumine en de door alkali onttrekking praecipiteer- 

 bare paraglobuline nog eene andere albumineverbinding voorkomt, die door 

 neutralisatie niet, door zinkoxyde houdend water wel gepraeciteerd wordt. * 



Gelijktijdig, hoewel met een geheel ander doel — om namelijk de kwestie 

 van de oplosbaarheid der albumine in water nog eenmaal te toetsen — werden 

 door Aronstein, onder leiding van A. Schmidt, genuïne eiwitoplossingen gedialyseerd. 

 Ook hij trachtte de dialyse zoo krachtig te doen geschieden als mogelijk was en 

 daar hij niet zooals ik, de verhouding der gedialyseerde eiwitoplossingen tegen- 

 over alkaliën, zuren en zouten wenschte na te gaan, maar alleen de on- of 

 oplosbaarheid der albumine in water wilde constateereu, bezigde hij zeer kleine 

 hoeveelheden (enkele C.C.) kippeneiwit of bloedserum, zoodat de bodem zijner 

 niet groote dialysatoren door de vloeistof slechts even bedekt was en dialyseerde 

 hij met gedestilleerd water. Zoo kwam Aronstein tot de volgende resultaten : 



1. Door dialyse kan men zontvrtj eiwit bekomen. 



2. Serum- zoowel als eieralbumine is eene in water oplosbare eiwitsoort, 

 die ook na toevoeging van een zuur bij koking niet coaguleert. 



3. De coagulatie dier beide eiwitsoorten bij verwarming is alleen van bijge- 

 mengde zouten afhankelijk. 



4. De zouten van alkalische aarden, die in het bloed voorkomen, zijn niet 

 met de eiwitachtige stoffen verbonden, maar met andere stoffen, die door dialyse 

 aan de eiwitsolutie kunnen worden onttrokken. 



Die resultaten waren lijnrecht tegenovergesteld aan de mijnen. De goede 

 uitslag' der proef werd echter door Aronstein en Schmidt van den aard van 



* Onderzoekingen gedaan in het Physiol. Laboratorium der Leidsche Hoogeschool, Deel III, 

 1874 en Pflüger's Archiv, Bd. IX, S 514. 



1* 



