14 O VEE SEEUM- EN EIERALBUMINE EN HARE VERBINDINGEN. 



De hoeveelheid, die Schmidt voor deze bepalingen aanwendde, is dus eigen- 

 lijk, reeds te klein om ons het geheele aschgehalte van het gedialyseerde eiwit 

 te leeren kennen. Maar al wil men nu nog over dit bezwaar heenstappen, 



dan gaat het toch werkelijk niet aan uit zoo kleine hoeveelheden asch nu verder 

 nog de op- en onoplosbare bestanddeelen daarvan af te leiden. Men verkrijgt 

 cijfers, maar zij hebben geen waarde hoegenaamd. Opmerkelijk is het dan ook 

 dat Schmidt bij al deze bepalingen altijd vindt, — een resultaat, dat bij we- 

 gingen gewoonlijk maar zelden bereikt wordt. 



Men zou dus ter beslissing van de kwestie in de eerste plaats over veel 

 grootere hoeveelheden zoo volledig mogelijk gedialyseerd eiwit moeten kunnen 

 beschikken. Maar groote hoeveelheden eiwit en volledige dialyse zijn twee 

 zaken, die zeer moeilijk te vereenigen zijn, zooals de ondervinding leerde. 

 Ook al werd dit bereikt, dan zou hiermede de kwestie echter niet afge- 

 daan zijn. Stel dat men na volbrachte dialyse geen vlokkige stolling waar- 

 neemt en bij de verbranding van een voldoende hoeveelheid stof door uittrek- 

 king van de asch met water volstrekt geen oplosbare zouten vindt. Zou daaruit 

 dan volgen, dat er geen nalron meer aanwezig was en dat de albumine eene 

 in water oplosbare eiwitsooi t is? Volstrekt niet. Immers Rosé heeft voor vele 

 jaren reeds aangetoond, * dat er bij het gloeien van alkaliën met phosphorzure 

 aarden onoplosbare dubbelverbindingen worden gevormd en door von Behaghel -j- 

 en Bunge § werd gevonden, dat het van de alkaliën vooral de nalron is, die 

 in deze verbinding intreedt. ** Bunge toonde aan, dat van de 0.1862 gr. 

 Na 0, die in 300 (l.C. melk bevat waren, 0.1162 gr. uit de onoplosbare be- 

 standdeelen der asch worden verkregen, terwijl onder de in water oplosbare 

 bestanddeelen slechts 0.070 gr. natron werd gevonden, zoodat volgens Bunge 

 »das Natron in gewissen (d. z. phosphorzure kalk bevattende) Aschen weit 



* Pogg. Annalen, Bd. 76 en 77. 



-{• Ueber die Bestimmung des Chlors und der Alkaliën in vegetab u. animal. Subst. Fresenius' 

 Zeitschrift, XII Jahrg. 



§ Ueber den Natrongehalt der Pflanzenaschen, Liebig's Anal., Bd. 172, S. 16. 



•* Bij lage temperatuur de stof te verkoolen en de kool met water uit te trekken, zooals 

 Ilnizinga deed, is niet betrouwbaar, omdat, gelijk bekend is, de oplosbare bestanddeelen door 

 water aan de kool niet worden onttrokken. 



