28 OVER SERUM- EN EIERALBUMINE EN HARE VERBINDINGEN. 



een spoor alkali afhankelijk was, dat door het zuur niet is weggenomen. Zeker 

 is het dat door sporen van alkaliën de oplosbaarheid wordt verhoogd. Maar 

 tegen de hypothese, dat het aanwezige alkali de oorzaak der gevonden oplos- 

 baarheid van de eieralbumine is, pleit, dat die oplosbaarheid niet slechls bij een 

 hooger, maar ook bij een lager CINa-gehalte afneemt. De geringere oplos- 

 baarheid in meer geconcentreerde CINa-soluties zou men zóó kunnen verklaren, 

 dat de oplossende werking van het alkali bij toenemend CINa-gehalte werd 

 tegengegaan; maar als die verklaring juist was, zou de oplosbaarheid in ClNa- 

 oplossingen van lager dan 4 pCt. grooter moeten worden gevonden. Bij een lager 

 CINa-gehalte zou de werking van het alkali dan krachtiger moeten worden 

 en bij een lager zoutgehalte dus grootere oplosbaarheid moeten worden aange- 

 troffen. Om de waargenomen verhouding der eieralbumine tegenover zwakke 

 en meer geconcentreerde zoutoplossingen te verklaren, zou men dus moeten aan- 

 nemen, dat bij een laag CINa-gehalte de werking van het zuur, bij een hoog 

 die van het alkali de overhand had. Daaruit zou dan volgen, dat bij een 

 zoutgehalte van 4 pCt. de invloed van alkali en zuur tegen elkander opwegen 

 en zoodoende zou men vrij wel tot hetzelfde resultaat geraken. 



Ook al wil men echter die oplosbaarheid van eieralbumine in neutrale zout- 

 soluties nog niet als bewezen aannemen, omdat de albumine na hare afschei- 

 ding daarin onoplosbaar is, werkelijk gecoaguleerd kan men haar echter niet 

 noemen, want zij losl ook na hare afscheiding in de geringste hoeveelheid alkali 

 of zuur op. Juist door die werking van alkaliën en zuren kan men aantoonen, 

 dat bij koking van werkelijk neuLrale eiwitoplossingen coagulatie tot stand 

 komt. Wanneer door verhitting van werkelijk neutrale eiwitoplossingen stolling 

 der albumine is tot stand gebracht, blijkt het dat veel grootere hoeveelheden 

 alkali noodig zijn om de albumin • weder op te lossen, dan indien door toe- 

 voeging van een kleine hoeveelheid alkali de coagulatie bij verwarming verhin- 

 derd is geworden. Hierb'j wordt in elk geval slechts de derde graad van op- 

 losbaarheid bereikt, terwijl in het eerste geval de vierde tot stand komt. 



WERKING VAN ZUREN OP SERUM- EN EIERALBUMINE. 



Ik kan bij de beschrijving daarvan kort zijn. Zij is volkomen gelijk aan die 

 van de alkaliën. Daaruit volgt echter niet, dat de door inwerking van zuren 

 tot stand gebrachte stof volkomen dezelfde is. 



