OVER SERUM- EN EIERALBUMINE EN HARE VERBINDINGEN. 



31 



De mei 4 en 8 C.C normaal zuur gekookic albumine eischt veel nu er alkali 

 om opgelost (e worden, dan de met geringe hoeveelheid gekookte. 



Ook bij de eieralbumine neemt derhalve bij stijgende hoevee'heden zuur de 

 oplosbaarheid der albumine af. Zij kan alleen hier niet zoo fijn worden afge- 

 meten, als dit bij de serumalbumine door de reactie tegenover CllNa-oplos- 

 singen van verschillend gehalte mogelijk is. Maar in het wezen der zaak is 

 geen verschil. 



De grootere gevoeligheid, die de eieralbumine bij een gelijk zoutgehalte tegen- 

 over zuren vertoon! is echter, naar het mij voorkomt, een bewijs, dat de 

 albumine van het bloedserum en van het kippeneiwit niet dezelfde stof is * 



De verdere détails van de inwerking van de verschillende zuren bij velschil- 

 lend zoutgehalte vindt men in de hierachter voorkomende tabellen II, III, IV, V 

 en VI opgegeven. Men kan daaruit, voor de sterke zuren allhans, zien bij welke 

 hoeveelheid een zoo hoogen graad van onoplosbaarheid wordt tot stand gebracht, 



* Hiermede is ook de verschillende S. D. van beide albuinineverbindingeii in overeenstemming. 

 Vroeger hebben twee mijner leerlingen, de HU. v. Leeuwen en Kolft', de S. ü. van de verbinding 

 der eieralbumine met phosphorzure kalk na dialyse met zinkhoudend water op 32. 8° bepaald. 

 Voor de serumalbumine kon de bepaliug op deze wijze niet nauwkeurig geschieden, omdat de 

 vloeistof na dialyse met zinkhoudend water niet volkomen helder is. Het bleek evenwel ook hier, 

 dat de S. 1). van alkalivrije serumalbumine kleiner dan 56" is. Zie onderzoekingen gedaan in het 

 Physiol. Laboratorium der Leidsche Hoogeschool, Deel III, 1874. 



