32 OVER 8EBUM- EN EIERALBUMINE EN HARE VERBINDINGEN. 



dat de albumine in de zure vloeistof niet meer opgelost blijft. De dieper 

 ingrijpende veranderingen, die door grootere hoeveelheden van sterke zuren, 

 b.v. van salpeterzuur, worden tot stand gebracht, liet ik geheel buiten beschou- 

 wing. Ook laat ik in het midden in hoeverre andere zouten in hunne wer- 

 king tegenover alkaliën en zuren van Cl Na-oplossingen, waarmede ik alleen 

 gearbeid heb, afwijken. 



Uit het medegedeelde vol^t: 



lo. Zoowel van serum- als van eieralbumiiie kan men drie verbindingen onder- 

 scheiden : 



a. Met zouten van alkalische aarden. * 



b. Met alkaliën, alkalialbiiininaten. 



c. Met zuren, acidalbuminen. 



2o. De verbinding met zouten van alkalische aarden is oplosbaar in water. Bij 

 langzame verwarming scheidt zich uit hare oplossing reeds op lagere tempera- 

 tuur een deel der albumine in den ongecoaguleerden vorm af. Hooger verhit 

 stolt zij en wordt de albumine in den gecoaguleerden vorm afgescheiden. 



3o. Neutrale zouten (CINa en dergel.) oefenen op die afscheiding en eoairu- 

 lalie een belemmerenden invloed uit. Naarmate de hoeveelheid dezer zouten 

 grooter is, wordt, tot op zeker maximum althans, een hoogere temperatuur ver- 

 eischt om de albumine uit de oplossing af (e scheiden. 



4o. De alkalialbiiininaten verschillen naar gelang van de energie en den con- 

 centratiegraad van het alkali, den duur der inwerking en de temperatuur waar- 

 aan de oplossing wordt blootgesteld. In het algemeen daalt de oplosbaarheid 

 van de albumine der verbinding naarmate de inwerking heviger is. 



Sterke alkaliën lossen de albumine op, maar voeren haar daarbij terstond en 

 bij de gewone temperatuur in den gecoaguleerden vorm over. 



Zwakkere concentra liegraden lossen haar insgelijks op, maar brengen de om- 

 zetting in den gecoaguleerden vorm eerst na langduriger inwerking ol bij ver- 

 warming tot stand. 



Zeer geringe hoeveelheden alkali voeren zelfs bij koking de albumine der ver- 

 binding niet in den gecoaguleerden vorm over. 



* Tot nog toe is alleen de aanwezigheid van phosphorzure kalk (en magnesia) in (leze verbin- 

 ding der albumine geconstateerd kunnen worden en om die reden beschrijf ik haar als zoodanig. 

 Ik wil evenwel daardoor geenszins de mogelijkheid betwisten, dat naast de phosphorzure kalk wel- 

 licht nog andere, ons vooralsnog onbekende bestanddeelen aanwezig zijn, waardoor deze verbin- 

 ding dus tol de zoog. samengestelde ciwitachtige lichamen, zooals vitelline en dergl. zou worden 

 teruggebracht. 



