34 OVER SERUM- EN EIERALBUMINE EN HARE VERBINDINGEN. 



± 0.8 |)Ct. paraglobuline verkregen. Door dialyse wordt veel meer, de dubbele 

 hoeveelheid en meer — in één geval zelfs 1.85 pCt. — aan alkali gebonden 

 albumine door mij in het bloedserum gevonden. Wat is daarvan de oorzaak? 

 Als de paraglobuline door het aanwezige alkali wordt opgelost gehouden, waarom 

 wordt zij dan bij neutralisatie na lÜmalige verdunning dooreen zuur niet geheel 

 gepraeeipiteerd? De verklaring is geloof ik thans te geven. 



Zooals ik reeds in mijn eerste opstel over de eiwitachtige stollen * mede- 

 deelde, is de oplosbaarbeid der alkalialbuminalen (paraglobuline, myosine en 

 fibrine) in zoutoplossingen niet zoo scherp begrensd als men, vooral op gezag 

 van Kühne en Schmidt, algemeen heeft aangenomen. Nadat de fibrine — een 

 uit welke bron dan ook afkomstig en door welke oorzaak dan ook minder op- 

 losbaar alkalialbuminaat — uit het plasma is afgescheiden -f en door hare 

 samentrekking de bloedligchaampjes uit de aldus ontstane bloedwei verwijderd 

 heeft, is in die bloedwei eene aanzienlijke hoeveelheid alkalialbuminaat van 

 grootere oplosbaarheid overgebleven, de zoogenaamde paraglobuline, die bij 10- 

 malige verdunning door zuren voor een gedeelte, maar nog beter door sa- 

 turalie der vloeistof met CINa wordt uitgescheiden. Op de eerste wijze, door 

 een zuur verkrijgt men uit koeserum ± 0.8 pCt., op de tweede wijze 1.8 pCt., 

 zooals ik in 1868 reeds aantoonde. § Is de paraglobuline door koolzuur bij 

 lOmalige verdunning neergeslagen, dan kan men door verdere verdunning der 

 vloeistof en vernieuwde doorvoering van koolzuur of door toevoeging van een ster- 

 ker zuur nog een gedeelte praecipileeren, Kühne's alkalialbuminaat, maar alles 

 kan men niet verwijderen, omdat er alkalialbuminaat \an grootere oplosbaarheid 

 dan de zoogenaamde paraglobuline voorkomt, die ook in meer verdunde zoul- 

 soluties dan van 0.1 pCt. oplosbaar is. 



Bij de gedialyseerde eiwitoplossingen, waaruit de oplosbare neutrale zouten 

 geheel verwijderd zijn, wordt om die reden door zuren veel meer albumine uit 

 de alkalialbuminalen, die aanwezig zijn, gepraeeipiteerd en men kan zich hier 

 gemakkelijk overtuigen, dat er alkali door de albumine gebonden wordt, want 

 niettegenstaande de vloeistof zuur reageert, wordt door toevoeging van zuren 



* Pflüger's Archiv, Bd. II, S. 9, 1869. 



f Ik bedoel natuurlijk niet het levende plasma, want daarin is zij, naar ik vooronderstel, even- 

 als de paraglobuline, niet of althans in veel geringere hoeveelheid aanwezig, maar in het plasma, 

 zooals wij dit tot nog toe kennen. 



§ A. a. p., S. 26. 



