3(5 



OVEIi SEEUM- EN EIERALBUMINE EN HARE VERBINDINGEN. 



phosphorzure kalk door alkaliën ontleed is geworden, da» wordt de verhouding 

 weer gelijk. 



4o. Door de verhouding van de verschillende zuren tegenover albumine, zooals 



wij die thans kennen, wordt het duidelijk, waarom de methode met azijnzuur 

 en Cl Na, die ik als de beste reactie aangaf om kleine hoeveelheden eiwit aan 

 te toonen in dierlijke vloeistoffen, de voorkeur verdient. Van al de onder- 

 zochte zuren wordt de werking van het azijnzuur door Cl Na het meest tegen- 

 gegaan en dus bij verwarming de aanwezigheid van albumine op deze wijze 

 het zekerst geconstateerd. 



Door neutralisatie alleen is hel onmogelijk alle albumine te verwijderen. Ik 

 kookte 2 C.C. bloedserum bij tienmalige verdunning met 1 C.C. '/ino kali, prae- 

 ci pi teerde daarna met verschillende hoeveelheden zuur en filtreerde het praecipi- 

 taat na bekoel i na; al'. Ziehier de resultaten : 



Fikraat. 



Gepraecipiteerd met Voorkomen der vloeistof 



1/100 normaal zoutzuur. na toevoeging van het zuur. 



1 . 7,5 C.C. Onvolkomen gepraecipiteerd Troebel 



2. 8 » Schijnbaar volkomen » Helder 



3. 8,5 » » » » » 



4. 9 » » » » » 



5. 9,5 » » « » » 



6 10 » » » » Troebel 



7. 10,5 » Onvolkomen » — 



8. 11. » Helder — 



Het Bitraat van i\°. 2, 3, 4 en 5 werd nu verwarmd. In ÏS°. 4 en 5 onlslond 

 een vlokkig praecipitaat; N°. 2 en 3 bleven helder, maar door toevoeging van 

 zuur werd hierin een overvloedig praecipitaat voortgebracht. Na al het mede- 

 gedeelde kan ons dit resultaat niet meer verwonderen. 



Hce gevaarlijk het gebruik van salpeterzuur voor het opsporen van eiwit is, 

 wordt door de label, waarin de invloed van dit zuur op de oplosbaarheid der 

 albumine wordt opgegeven, voldoende toegelicht. 



