OVEK SEKUM- EN EIEUALBUMINE EN HARE VEEBINDINGEN. 41 



de hoeveelheid ongekleurde bloedlichaampjes na de ontlasting van het bloed uit 

 de vaten belangrijk afneemt. 



Hij heeft ten slotte niet het bloed zelf, zooals ik, maar het zoo spoedig 

 mogelijk van de bloedlichaampjes gescheiden paardenplasma in CINa van 1 pCt. 

 laten bezinken en uit de onderste lagen van de zoutsolutie veel meer fibrine 

 verkregen dan uit de bovenste lagen daarvan. Daaruit wordt nu afgeleid, dat 

 mijne proef niet bewijzend is. De witte bloedlichaampjes en Körnerkugeln, die 

 langzamer bezinken dan de roode, zijn, volgens S., de oorzaak van het waar- 

 genomen verschijnsel. Zij leveren de paraglobuline en het fibrineferment en 

 daarin is de reden gelegen, dat er uit de fibrinogeene stof van het plasma in de 

 onderste lagen meer fibrine wordt gevormd. 



Maar dit is een gebrekkige proef. Dat men uit de onderste lagen der zout- 

 solutie meer fibrine verkrijgt dan uit de bovenste heb ik meermalen gecon- 

 stateerd. Dikwerf neemt men zelfs stolling in de onderste lagen waar. Maar 

 dit verschijnsel is immers met mijne voorstelling evengoed in overeenstemming 

 als met die van S. Ik heb toch nooit gezegd of bedoeld, dat de witte bloed- 

 lichaampjes geen deel aan de fibrinevorming zouden hebben? 



Mijne proef bewijst veel meer. Toen mij de onmogelijkheid gebleken was 

 om bij het paardenbloed het plasma snel genoeg van de bloedlichaampjes 

 te scheiden, heb ik het bloed zelf in verdunde zoutsoluties laten bezinken. 

 Eenmaal is het mij bij uitstek gelukt op deze wijze de bloedlichaampjes 

 in ongestolden toestand af te scheiden. Ik liet 112 gr. van het buitengewoon 

 langzaam stollende bloed bij strenge winterkoude in 1 liter Cl Na-oplossing 

 van 1 pCt. bezinken. De heldere zoutsolutie werd daarop tot op 61 gr. 

 verwijderd. Toen nu de bloedlichaampjes (gekleurde, ongekleurde en andere), 

 die in die 61 gr. bevat waren, met serum behandeld werden, stolde dit 

 mengsel als het bloed zelf en verkreeg ik daaruit tienmaal meer fibrine, 

 dan uit de 1064 gr. vloeistof, waarin de bloedlichaampjes bezonken waren. 



Stel nu, dat de gekleurde bloedlichaampjes volstrekt niet, maar uitsluitend 

 de ongekleurde en andere cellen de oorzaak van het verschijnsel zijn, dan volgt 

 toch uit mijne proef met zekerheid, d a t de celelementen van het bloed 

 de hoofdbron der fibrine zijn en dat de door Schmidt gegeven voor- 

 stelling niet juist zijn kan. Immers wordt er om fibrine te vormen, volgens 

 Schmidt, niet slechts paraglobuline en ferment gevorderd, maar ook fibrinogeene 

 stof. Die fibrinogeene stof is volgens S. bij zoogdieren in het plasma aanwezig. 

 Waar is nu in mijn proef de gevorderde fibrinogeene stof van daan gekomen? 



6 



NATUUKK. VEIU1. DER KONINKL. AKADEMIE DEEL XVII. 



