10 BIJDRAGE TUT DE KENNIS VAN DRACAENA DRACO L 



onvertakt. Integendeel, zij verlakken zich veelvuldig en staan stijf uit onder 

 een hoek van 8Ü 3 niet de hoofdas. De bloemen staan ook niet in groepjes 

 van 7 — lü, maar van 5 — 5 bijeen, zoo als reeds gezegd is. 



De orde, waarin de bloemen zich openen, behoort tot de inflorescentia in- 

 delinita, zonder geheel regelmatig te zijn vooral bij de eerste bloemen, ter- 

 wijl bovendien van elk groepje de eene bloem na de andere zich ontplooit. 

 Elk der bloempjes is aan de bloeias gehecht door een steel tje, bijna van de 

 lengte der bloem, dal in het midden geieed en knievormig gebogen is; o 

 tol 5 zulke steeltjes ontspringen uit één punt der bloeias, van daar dal 

 de bloemen tot het genoemde aantal in groepjes bijeen staan. Ter plaatse 

 van de geleding breekt de bloemsteel zeer gemakkelijk al', en van de talrijke, 

 weldra afvallende bloemen blijft alleen de onderste helft van den bloemsteel 

 aan de as gehecht. 



Wat de bloemen zelve aangaat, deze zijn door Kunth over hel algemeen 

 juisl gedetermineerd, maar de afbeeldingen, die mij daarvan onder de oogen 

 gekomen zijn, drukken nergens de natuur volkomen uit *. In PI. II heb 

 ik getracht, zoo getrouw mogelijk de kenteekenen der bloem en harer deelen 

 terug te geven. 



Het perigonium is buis- of klokvormig en tot over de helft ingesneden in 6 

 slippen, die in den knop als dakpannen over elkander gelegd zijn. De slippen 

 zijn langwerpig, alle even groot, bij de geopende bloem omgeslagen; op 

 den rug hebben zij elk een uitpuilenden vaalbundel, waardoor de knop zich 

 als met zes ribben vertoont. (Zie op PI. II, fig. o., den knop in natuurlijke 

 grootte en fig. 17 de bovenste bloempjes.) 



Aan de binnen vlakte hebben zij, vooral ter plaatse waar zij zich ombui- 

 gen, eene geringe gootvormige verdieping. De top der slippen is regelmatig 

 naar binnen omgekruld. (Zie PI. II, iig. \ en *2.) Deze slippen openen zich 

 des avonds en sluiten zich weder des morgens wanneer de zon schijnt, zoo 

 als Bekthelot reeds heeft opgemerkt. Kunth heeft naar die beschrijving 

 de bloemen leregt vespertini genoemd (Enum. V. o). 



Aan de keel van hel perigonium zijn G meeldraden ingeplant, die een 



Eene der beste afbeeldingen, die ik gezien beb, is de vergroote teekening bij Schnizlein, 

 Iconographitt, l'l. .""> e, tij. :.' I . maar liet buisvormige gedeelte van bet perigonium is veel te lang 

 en smal en (e grool in verhouding tot de slippen. De figuren van Berthelot en van Ma.if.r zijn 

 in dit opzigl gebrekkig. 



