I'2 RIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DKACO L 



lig. lo, waar oen diagram des bloernknops, dwars düorgesned(3ii op do hoogte 

 der antherae, is afgebeeld. Men ziet hieruit, lioe de slippen van liet perigo- 

 nium in den knop geplaatst zijn. 



Van deze in grooten getale gevormde bloempjes valt het meerendeel bij 

 de minste aanraking af en laat dan altijd los bij de geleding van het bloem- 

 steeltje. Een ander deel der bloemen schijnt bevrucht te zijn, allhans de 

 slamina verdorren en het ovarium, altijd door het overblijvend pengoninm 

 omgeven, neemt aanzienlijk in grootte toe, maar weldra wordt dit roodachtig 

 geel en begint te verrotten, om dan even zoo bij de geringste beweging af 

 te vallen. Slechts een zeer klein gedeelte van de gevormde bloemen ont- 

 wikkelt zich lot vruchten; * zoo zijn van de duizenden bloempjes aan de 

 panicula van onzen Ui'. Draco niel meer dan een 50 a 40 tal overgebleven, 

 die beloven zaad Ie zullen geven. Deze, hoewel aanmerkelijk in omvang toe- 

 genomen, zijn nog levendig groen. De bloemslengel daarentegen is na hel 

 bloei jou alras bruin geworden, terwijl de bracteae reeds vroeger zijn afgevallen. 



Die menigte afvallende bloempjes verzamelt zich in de tusschenruimten 

 tusschen de onderscheiden bladeren en lusschen deze en den bloemslengel Zij 

 vormen daar eene compacte massa, die, wanneer zij niet in tijds wordt weg- 

 genomen, alras lot rolling overgaat bij de planten die in kassen slaan. !n 

 de vrije natuur, waar meer luchtverversching in die tusschenruimten is, zal 

 dil niet zoo ligt plaats hebben, te meer, omdat het grootste deel der afgeval- 

 len bloempjes alras weder daaruit waait. Maar het laat zich goed begrijpen, 

 dat eenigen der rijpe vruchtjes daarin vallende een vochtigen bodem vinden, 

 geschikt om de ontkieming te bevorderen, zoodal men dan verkrijg! hetgeen 

 Bekthelot als dragons parasites beeft beschreven, namelijk jonge plantjes, 

 die eenigen tijd op de moederplant leven. Eenigen van deze, door Bekthe- 

 lot in den grond overgebragt, groeiden welig voort (1.1. p. 781). 



Als de vrucht van Dracaena Draco rijp geworden is, vormt zij eene een- 

 zadigc (zelden twee- en driezadige, zie Berthelot, p. 778), roodgekleurde 

 bes van de grootte eener kers, volgens de berigien van Mater, Bekthelot, 

 Gaudiciiaud en anderen. Eene dergelijke, hoewel nog groen gekleurde vrucht 

 heeft de Rolterdamsche Dracaena Draco ook voorlgebragl. Men vindl daar- 



om dit te bevorderen, is het wenschelijk de bloemen kunstmatig te bevruchten, door met 

 eene juist geopende bloem over de stempels dor andere geopende te strijken, aangezien het pollen 

 van Dracaena Draco even als van vele andere planten uit warmer gewesten in onze kassen niet stuift. 



