BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DRACO L 17 



hebben ook werkelijk bel voorkomen van zeer jeugdig te zijn, maar oen 

 naauwkeurig onderzoek leert toch, dat dit eelweefsel. dal in al de vaatbun- 

 dels, ook in de oudsten die lang hebben opgehouden te groei jen, evenzoo 

 voorkomt, niet als cambium of teeltweefsel mag beschouwd worden. In zeer 

 dunne overlangsche en dwarse doorsneden bij behoorlijke vergrooting gezien, 

 blijken zij die merkwaardige celvormen te bevatten, die Hartig en v. Mo hl 

 in den jongsten tijd in het liber der dicotyledone boomen hebben aangewe- 

 zen; het zijn ware Gillefcellen, mei uiterst fijne stippels op regelmatig 

 over den lengtewand verdeelde plaatsen. Op de dwarssnede zijn zij geheel 

 fijn gestippeld. Dil weefsel wordt van de vaten afgescheiden door eene rij 

 langgestrekle cellen, mei iets dikker wand en groole ronde poriën, doch 

 zonder stippels. De genoemde gittercellen nemen nu merkwaardiger wijze niet 

 alleen dezelfde plaatsen in als de gillercellen hij de Dicolyledonen, d. i on- 

 middellijk binnen de laag bastbundels, maar ook in scheikundigen zin ver- 

 toonen zij daarmede overeenkomst. Zij zijn namelijk het eenige weefsel van 

 den volwassen vaalbundel, hetwelk door ChloorzinkJoodkaliumJodium-oplossing 

 blaauw gekleurd wordt. 



Dal deze cellen niet eerder in haren waren aard herkend zijn, moet wor- 

 den toegeschreven aan de uiterst dunne en doorschijnende wanden, die slechts 

 bij gunstige verlichting en aanzienlijke vergrooting eenige teekening vertoonen. 

 Zelfs nadat ik hij Dracaena de gittercellen had leeren kennen, heb ik hij 

 Yucca aloefolia, bij Cordyline australis, en bij Asparagus officinalis (de heide 

 eersten in droogen, de laatste plant in verschen toestand) de overeenkomstige 

 cellen wel teruggevonden, maar het is mij nog niet gelukt, de Gitter duide- 

 lijk te zien, hoewel de cellen voor die van Dracaena in grootte niet onder- 

 doen. Ik aarzel echter niet om ook hij die planten, althans bij de twee 

 eersten, de genoemde dunwandige cellen als gittercellen en niet als cambium 

 te beschouwen. Welligi dat een nader onderzoek van de as der Monocotyledonen 

 leeren zal, (lat die celvormen algemeener voorkomen en van gewigtiger heleekenis 

 zijn dan men gewoonlijk vermoedt *. Trouwens hel blijvend aanwezig zijn 



' Na hel eindigen van mijn onderzoek bespeur ik toevallig, dat v. Mom. {Bot. Zeit. 1855, p. 

 895) bij Asparagus oiïicinalis en bij Tamus Elephantipes in de vaatbundels reeds dezelfde soort van 

 cellen tieeft gevonden, en aan het vermeende cambium van den Monocotyledonen vaatbundel < 1 1 • - 

 zelfde duiding als boven heeft gegeven, tk maak dus op prioriteit geen aanspraak, waar ik dat 

 cambium met de dunwandige lagen van liet liber «Ier Dieotylcdoneu paralleliseer, maar ik heb het 

 vroeger geschrevene onveranderd gelaten, omdat ik geheel onafhankelijk van v. Mom,, tot dezelfde 



8 



NATUUBK. VF.KII. DEB KONINKI.. ACADEMIE. DEEL X. 



