IJUDKAGE TOT DE KENNIS \ A\ DRACAENA DRACO L. -» 



nu de oude meening van v. Mom. omtrent hel vaneenwijken der primaire 

 wanden bij hel ontstaan <U*i hofstippels geheel varen on koini tol de vol- 

 gende voorstelling, die ik hier, gedeeltelijk mei zijne eigene woorden, me- 

 dedeel: »De hofstippcl is eigenlijk een stippel met verwijde basis en ontstaal 

 door plooijing (Einfaltung) van den primairen celwand." In den radialen 

 wand van twee aangrenzende jonge houtcellen van Pinus sylvestris wordl 

 eene kleine ringvormige verhevenheid gevormd dooi' plooijing van hel primaire 

 vlies, zoodal in de houtcellen twee aan elkander grenzende, maar dooi' do 

 beide primaire wanden geheel gescheiden lensvormige ruimten ontstaan. 

 Aanvankelijk is deze plooijing gering, maar bij don verderen groei van don 

 hofstippel wordl de ring, waardoor die lensvormige ruimte mei hot linnen 

 der cel in open gemeenschap slaat, steeds kleiner, deels door uitgroeijing 

 dier plooijen zelve (durch sogcnaniiles Spitsenwachsthum), deels door af- 

 zetting der verdikkingslagen, die allengs in (\c cel ontslaan en die, gelijk 

 bekend is, zich nimmer over den Tüpfel uitstrekken. 



Oorspronkelijk is dus de hofstippel altijd gehalveerd door de doorloopende 

 innig verbonden primaire wanden, zoodat de doorgesneden hofstippel de 

 gedaante vertoon! als in figuur 14, (PI. IV). (Namelijk a in jeugdigen 

 toestand, l> ouder en juist door het midden gesneden, c niet midden door 

 den hofstippel gesneden). Maar zoodra de cellen lucht gaan bevallen, worden 

 de primaire wanden in den slippel geresorbeerd en de cellen lieden in open 

 gemeenschap met elkander. Men verkrijgt dan de open hofstippels (fig. 14. d.). 

 Daarentegen blijven die tusschenwanden beslaan bij alle cellen, die mei vocht 

 gevuld blijven; bier zijn do hofstippels steeds gesloten. 



Gelijk men ziet, is de voorstelling van Dippel geheel verschillend van 

 die van Samo en van de vroegere waarnemers, mol uitzondering van Schacht. 

 Mei Sa \io komt hij eigenlijk slechts hierin overeen, dal beiden beweren, 

 dal de hofstippels in de luchtvoerende cellen geheel open zijn. Alvorens nu 

 de genoemde uitkomsten nader te beschouwen, voeg ik aan bet bovenstaande 

 nog toe de voorstelling van Th. Hartig, zoo als bij die heeft bekend ge- 

 maak! (nog luier dan Dippels verhandeling) in de jongste (10 ,il j door bom 

 bezorgde uitgaaf van hot Lehrbuch für Förster van zijnen vader Dr. G. L. 

 Haktig. Al zijn in dit nieuwste stuk geene nieuwe opzettelijke onderzoe- 

 kingen over de hofstippels bekend gemaakt, wij mogen het echter niet mol 

 stilzwijgen voorbijgaan, daar Hartig hier beknoptelijk hel resultaat zijner 

 onderzoekingen mededeelt. En al zijn Hartigs uitkomsten ook veelal af- 



