24 BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DRACO L. 



wijkend van hetgeen andere waarnemers vinden en ton gevolge zijner eigen 

 omsla gti ge terminologie moeijelijk verstaanbaar en algemeen weinig gewaar- 

 deerd, hij is een (e goed waarnemer, dan dal wij ook niel rekenschap zouden 

 honden van hetgeen hij meent gevonden Ie hebhen. Hartig onderscheidt 

 alle soorten van stippels in gelijkvormige en ongelijkvormige (l.l. p. 248), 

 al naarmate de lol twee aangrenzende celwanden hehoorende stippelkanalen 

 gelijk ol' ongelijk zijn. Tol de laatste afdeeling brengt hij de hofstippels 

 der houtcellen van Coniferen en der vaten van de loofhonten, welke hij 

 Hnsenförmige Tipfelung noemt. Het stippelkanaal verwijdt zich hier naar 

 buiten lol eene lensvormige ruimte, waarvan de buitenhelft buiten den om- 

 trek der cel uitsteekt, terwijl het corresponderende stippelkanaal van de 

 aangrenzende cel als een cilinder op het midden der lensvormige ruimte 

 staat. De lensvormige ruimte is dus aan ééne zijde geopend, aan de an- 

 dere zijde gesloten, waarvan men zich overtuigen kan, zoo men eene niet 

 al te dunne langentiale snede van droog dennenhout, met terpentijn-olie 

 bevochtigd, onder het mikroskoop plaatst. Men ziet dan, zegt Hartig, 

 steeds de lucht in de lensvormige ruimte aan den eenen kant in open ge- 

 meenschap met den cel-inhoud, aan den anderen kant van de aangrenzende 

 cel afgesloten (zie PI. IV, fig. 15). 



Overigens neemt Hartig (in overeenstemming met de oudere waarne- 

 mers) aan, dat niettegenstaande de verdikkingslagen ter plaatse der stippels 

 ontbreken, de cellen toch overal een gesloten geheel vormen, zoodat het vlies 

 dat de stippelkanalen dei' aangrenzende cellen vaneen scheidt, niet schijnt 

 geresorbeerd Ie worden, dan alleen in enkele gevallen (zoo als bij de cellen 

 van de bladen der Mossen en bij de dwarswanden van de vaten der loofhou- 

 ten), alwaar dit gemakkelijk Ie herkennen is. 



Met geene der genoemde voorstellingen aangaande de hofstippels nu komt 

 hetgeen ik bij Dracaena Draco gezien heb geheel overeen, en hoewel men 

 uit één voorbeeld niet tot het geheel mag besluiten, zoo geloof ik echter, dat 

 de juiste kennis van den toestand, die bij Dracaena voorkomt, licht kan ver- 

 spreiden over de houtstructuur van de meeste andere boomachtige Liliaceèn. 

 Allhans bij Yucca alöefolia, bij Cordyline australis en Dracaena paniculata 

 heb ik dezelfde structuur terug gevonden, hoewel nergens zoo duidelijk ontwik- 

 keld, nergens met zoo groote elemenlairorganen en met zoo scherp geteekende 

 stippels als bij Dr. Draco. Voor de kennis der hofstippels bieden deze Liliaceën 

 nog dit voordeel, dat niet, als bij de Coniferen en Cycadeën, de groote hof- 



