BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DRACO L. 27 



hofstippels bebben opgeteekcnd, dan schijnt het. van belang, om te consta- 

 teren, dal de snede juist door het midden van don stippel is gegaan, omdat 

 daar alleen scherp gezien kan worden, of de hofstippel een open kanaal 

 vormt. Men gevoelt echter ligl, dat zoo de stippel gesloten is door een vlies, 

 het voorkomen in geene rigting kan zijn, zoo als Dippel dit afbeeldt b. v. 

 Taf. VIII, Fig 2 /' en 10. Altijd zal men eene lensvormige ruimte door een 

 vlies van alle zijden omgeven zien, en alleen uit de relatieve grootte dier 

 lensvormige ruimte zal men kunnen besluiten of de snede juist hel midden 

 van den hofstippel getroffen heeft. Dil heb ik dan ook bij de doorsneden 

 van Dracaena steeds waargenomen en het bevestigt geheel de voorstelling, 

 die men van de genoemde hofstippels verkrijgt, zoo men ze van boven opziet. 



De beschreven bijzonderheden, die ik hij 250malige vergrooting met een 

 Ubekhüuser's en een Nachet's mikroskoop had waargenomen, heb ik eenige 

 maanden later nog nader kunnen toetsen, toen ik door de goedheid van 

 Dr. -Molewater in de gelegenheid was. de hofstippels van Dracaena bij 

 meer dan lOOOmalige vergrooting door hel voortreffelijke mikroskoop van 

 Ross te zien. Ook hier vertoonden zich na behandeling met N O 5 en Chloor- 

 ZinkJoodKaliumJodium-oplossing de afsluitende vliezen der hofstippels als 

 ondoorboorde ronde gele gedeelten, zoodra zij niet meer door de blaauw ge- 

 kleurde verdikkingslagen bedekt waren. 



Eindelijk heb ik nog de dunne doorsneden van Dracaena tweemaal 24 

 uren in een mengsel van alcohol en ether geplaatst en daarna op de gewone 

 wijze met salpeterzuur en ChloorZinkJoodkaliumJodium behandeld, ten einde 

 mij te overtuigen, dat de gevonden gele schijven niet konden bestaan uit 

 een aanvankelijk nog ongekleurd harsachtig afscheidingsprodukt, welligt de 

 grondstof van het welbekende Drakenbloed. Na genoemde behandeling ver- 

 toonden zich echter de hofstippels volkomen zoo als boven beschreven is, en 

 de gele schijven vooral waren niets veranderd. Deze reactie bewijst dus dat 

 er geen grond bestaat voor het vermoeden als zou het laagje, dat den hof- 

 stippel bekleedt, niet behooren tot den celwand, maar slechts eenig verbard 

 exsudaat of secreet zijn. 



Uit al het gezegde meen ik dus te mogen besluiten, dal de hofstippels 

 van Dracaena Draco niet, zoo als de nieuwere onderzoekers bij Dicolyledonen 

 gevonden hebhen, eene open gemeenschap lusschen twee aangrenzende cellen 

 vormen, maar dat zij, ook in de oudere weefsels, steeds door een tusschen- 

 wand gesloten blijven. 



i ■ 



