MJDKAÜE TUT UK KENNIS VAN DRACAENA DRACO L. 



29 



daar welligt do gevonden verklaring bij liet groole verschil tusschcn de hof- 

 stippels van Pinus en van Dracaena, niet geheel op de laatste van toepas- 

 sing zou kunnen zijn. 



Alleen nog ééne opmerking. S\:vio bestrijdt (l.l. S. 107) de meening van 

 Schacht, dat de hofstippels eigenlijk niets anders zijn dan stippels met 

 verwijden grond, die, aanvankelijk als andere stippels door de primaire wan- 

 den der aangrenzende cellen van elkander gescheiden, later door het verdwij- 

 nen van deze wanden in open gemeenschap met elkander komen. Sanio beweert 

 teregt, dat wanneer dit zoo ware, men bij jonge houtcellen eerst grootere 

 en allengs kleinere kringen in den hot' zou moeten zien, doch hij heelt 

 altijd in den hof slechts den kleinen kring van den stippel kunnen ontdek- 

 ken van dezelfde grootte als later in de volwassen cellen. Met deze uitkomst 

 is echter mijne ervaring in strijd. Ik heb bij de jongste houtcellen herhaal- 

 delijk den stippel gezien als een ring in den hof geplaatst, en veel grooter 

 dan later bij de volwassen cellen. En dit resultaat, vóór de verschijning van 

 Dippel's opstel verkregen, is door zijn onderzoek geheel bevestigd, zoodat 

 ik niet beter kan doen dan naar zijne figuren 14 en 10 (Taf. VIII) te ver- 

 wijzen, die den toestand bij het Gambium van Pinus silvestris geheel naar 

 waarheid uitdrukken. Het argument door Sanio tegen Schacht aangevoerd, 

 vervalt dus hierdoor. 



Keeren wij na deze uitweiding tot de beschrijving van Dracaena Draco 

 terug. 



Behalve de genoemde dikwandige groote proscnchymcellen, die het midden 

 houden tusschcn vaten en cellen, bevatten deze vaatbundels enkele kleinere 

 cellen, overeenkomende met de boutcellen der vaatbundels van het centrum, 

 en verder ééne of meer groepen gittercellen. Deze laat sten zijn steeds in 

 het midden tusschcn de dikwandige cellen geplaatst en komen overigens met 

 de gittercellen der centrale vaatbundels geheel overeen. Hij de kleinere vaat- 

 bundels vindt men slechts ééne groep gittercellen, maar bij de grooteren (die 

 hoewel op de dwars-doorsnede nog één afgesloten geheel uitmakende, ech- 

 ter waarschijnlijk den aanvang vormen van eene vertakking van die vaatbun- 

 dels) zijn er twee of drie op een afstand van elkander slaande. 



De loop dezer vaatbundels (want ik behoud voor hen dezen naam, hoewel 

 het eigenlijk cellen zijn, waaruit zij bestaan) is afwijkend van dien der straks 

 genoemden, zij vertakken zich veelvuldig zoowel in radiale als in langentiale 

 rigting, doch op de dwarssnede van den stam breiden zij zich slechts over 



