,10 BIJ1)R\GE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DR\CO L 



een smallen ring uit. Zij vormen nagenoeg de hoofdmassa van den zooge- 

 noemden houtring, dat is van liet digte, vaste weefsel van den Dracaena- 

 slam, maar zij huigen zich niet naar binnen, en waar de centrale vaalbun- 

 dels zich naar buiten ombuigen en de peripherie in radiale rigting doorloopen 

 om naar bet blad te gaan, daar blijven zij geheel buiten aanraking met de 

 laatstgenoemde vaalbundels. Men ziet dit terstond wanneer men bij geringe 

 vergrooting eene tangenliale snede van het buitenste gedeelte van den hout- 

 ring beschouwt. Zie PI. V, lig. 4. 



Schacht vermoedt, dat de vaatbundels der peripherie gevormd worden, 

 nadat de lengtegroei der as heeft opgehouden. Dit vermoeden heeft, geloof 

 ik, veel waarschijnlijkheid. Deze voorstelling kan zich met die, welke ik mij 

 van den groei van Dracaena gevormd heb, goed vereenigen, en men ziet 

 dan ook, gelijk zoo straks nog nader blijken zal, dat de later gevormde vaat- 

 bundels, die de as dikker doen worden, alleen uit die der tweede soort 

 bestaan. De centrale vaatbundels, die zich naar buiten ombuigen, houden 

 waarschijnlijk in hunnen groei alleen in zoo verre gelijken tred met de 

 later gevormde peripherische, als zij ook na het afvallen der bladeren met 

 den verdikkingsring in aanraking zijn. Allhans bij het oudste door mij 

 onderzochte stuk van Dracaena zag ik die centrale vaalbundels nog buiten 

 aan den houtkrans dwars tusschen de mazen van het net der peripherische 

 te voorschijn komen. 



Gaan wij met. onze beschouwing van den stam van Dracaena Draco voort, 

 dan naderen wij nu tot den zoogenoemden verdikkingsring. 



Buiten om den houtring bevindt zich namelijk een krans van cellen, die 

 het vermogen om zich te vermenigvuldigen behouden hebben, een ware Cam- 

 biumlaag, in plaats en verrigting overeenkomende met die der Dicotyledonen. 

 Zoo ver die verdikkingslaag zich uitbreidt, zoo ver is voortgaande groei van 

 den stam en vermeerdering van het aantal vaatbundels mogelijk. Over dit 

 gedeelte heeft de Mirbel vreemde zaken verhaald. Hooien wij hem zelf: 

 »L'oeil a l'aide d'un puissant microscope, ne tarde pas a découvrir ca et la 

 «dans la partie la plus excentrique de ce tissu générateur, la présence de 

 »très-pelits espaces vagues et nébuleux; quelquefois aussi il semble qu'il y 

 »ail eu déformation d'utricules en certaines places oü se produisent et s'ac- 

 »cumulent confusément des phytospermes d'une extreme minceur. A ce chaos 

 »microscopique succèdent bienlöt 1'ordre et la symétrie. Les phytospermes 

 »se meuvent, s'agitent, se rencontrent, s'ajuslenl ensemble, comme s'ils étaient 



