5'2 BIJDRAGE TOT DE KEMVIS VAN DRACAENA DRACO L 



doze ontbreken echter bij Dr. Draco. Daarentegen is de kurklaag zelve zel- 

 den zoo magtig als bij Dracaena, zoo als ook Schacht heeft opgemerkt. Dit 

 ziet men echter eerst bij stammen van zekeren leeftijd. De jongere stam- 

 men, of bij de ouderen de bovenste (d. i. de jongste) gedeelten, zijn met de 

 bases der bladeren bedekt, waarvan de indrukken, ook na bel afvallen van 

 deze, een geruimen tijd zigtbaar blijven. 



Het uitwendig voorkomen van den stam is boven beschreven en er blijft 

 dus alleen over, nog melding te maken van het merkwaardige produkt van 

 onzen boom, waaraan hij zijnen naam verschuldigd is en dat vroeger ook in 

 de geneeskunde werd aangewend; namelijk van de blocdroode hars, die op 

 bepaalde plaatsen uit den stam te voorschijn komt. 



De bruinroode indruk, dien het blad achterlaat, wordt allengs smaller en min- 

 der rood, terwijl het kuikweefsel der schors meer lederachlig wordt. Eindelijk 

 blijven er alleen twee zeer fijne strepen over, die elk een halven cirkelomtrek 

 vormend, en aan de uiteinden zamenvallend, maar in het midden ongeveer 

 een duim uiteenwijkend, juist den omtrek der aanhechting van het vroegere 

 blad aangeven. Ter plaatse nu, waar de bladsleel, indien deze ontwikkeld 

 ware, zich bevonden zou hebben (nam. in het midden der bovenste lijn), ziet 

 men de bruine streep aanzienlijk breeder en donkerder gekleurd, en in het 

 midden van deze bruine vlek komt één groote vaatbundel te voorschijn. 



Onder deze bruine vlek heeft na korter of langer tijd afscheiding plaats 

 van eene bloedr#ode hars, die allengs verhardt en nu tusschen schors en 

 kurk, of tusschen de onderscheidene kurk lagen eene laag vormt van zeer 

 verschillende dikte. Scheurt de kurklaag open, dan schijnt de afscheiding 

 veel overvloediger te zijn, en wanneer het parenchymweefsel der schors ver- 

 loren is gegaan, schijnen ook de buitenste lagen van den houtring die stof 

 te kunnen voortbrengen. Zoo plagt men, door insnijdingen in den stam, uit 

 Dr. Draco eene ruime hoeveelheid hars of zoogenaamd drakenbloed (sanguis 

 Draconis) te verkrijgen, dat vanwege zijne scherpe bitterheid geneeskundig 

 gebruik had gevonden. Thans zijn echter, gelijk bekend is, Calamus Draco 

 en Calamus Hotang voor Dracaena in de plaats getreden en de boom, die 

 geene winstgevende produkten meer afwerpt, wordt ook in zijn vaderland 

 hoe langer hoe schaarscher. 



De roode hars vertoont onder hel mikroskoop eene bladachtige, amorphe 

 structuur. Zij schijnt voor den boom een afscheidingsprodukt te zijn, dat 

 niet alleen in ziekelijken of gewonden, maar ook in normalen toestand gere- 



