54 BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DRACO L 



en wordt verscheurd, nog voor dal de zamenhang der vaatbundels verbroken 

 is, zoodat de buitensten van deze los tusschen de uitgescheiden harsmassa 

 liggen. Fjg. 10, PI. IV zal den geschetsten overgang nog duidelijker aan- 

 toonen. 



Aan de beschouwing van de ontwikkeling van het Drakenbloed sluit zich 

 die van de basis der bladeren. Zoo als boven beschreven is, is deze oranje- 

 rood gekleurd, terwijl het blad zich aanmerkelijk verbreedt en dikker en vlee- 

 ziger wordt. Op deze plaats is ook de anatomische structuur eene andere dan 

 op de overige gedeelten van het blad, met uitzondering van de vaatbundels, 

 die hun regtlijnigen loop ook hier vervolgen, en alleen door eene grootere 

 hoeveelheid parenchym omgeven worden. 



Zien wij vooreerst het blad zelf. De vaatbundels, die het blad evenwijdig 

 aan zijne lengterigting doorloopen, bestaan uit de gewoonlijk voorkomende 

 deelen, een bastligchaam, cambium, vaten (spiraal- en gestreepte of gestippelde 

 vaten) en houlcellen. Zij bevinden zich meer in hel midden van het blad— 

 diaehym, terwijl zoowel aan de onder- als bovenvlakle, op regelmatige af- 

 standen, nagenoeg onmiddellijk onder de opperhuid, bastbundels of groepen 

 van verdikte prosenchymcellen worden aangetroffen, die met de genoemde 

 vaatbundels evenwijdig loopen. (Zie lig. 1, PI. V.) In dit opzigt leveren de 

 bladeren van Dracaena Draco niets afvvijkends op. Men vindt dezelfde structuur 

 bij een aantal andere vleezige Monoc. bladeren, b. v. van Yucca, Phormium, 

 Dasylirium enz. Hetgeen Schacht (Anat. und Phys. d. Gew., I, o'27) beweert, 

 dat men in het blad den zamenhang der bastbundels met de vaatbundels goed 

 kan waarnemen, heb ik niet bevestigd gevonden. Evenzoo vertoont de epi- 

 dermis, die voor beide oppervlakten dezelfde structuur heeft, niets ongewoons. 

 Regelmatige parenchymcellen met een aantal stomata (in wier cellen zetmeel 

 en chlorophyll) op die gedeelten waar geene bastbundels zijn, veel smaller 

 en langgestrekte cellen zonder stomata boven de bastbundels, ziedaar wat men 

 bij dergelijke bladeren telkens met kleine wijzigingen terug vindt, en waarvan 

 Fig. 5, PI. IV eene afbeelding geeft. Alleenlijk verdient vermeld te worden, 

 dat in al de opperhuidcellen, maar vooral in de meer zuiver parenchyma- 

 teuse, kleurlooze oliedroppels gevonden worden, terwijl het onderliggend 

 weefsel, gelijk bijna alle gedeelten van Dracaena, eene ruime hoeveelheid 

 raphiden bevat. Zie PI. IV, fig. 1, d. 



Wanneer men echter aan de basis van het blad komt, verkrijgt de opper- 

 vlakte een geheel ander karakter. De opperhuidcellen worden eerst langer, 



