BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DRACO L. 35 



daarna korter in de lengterigting. De wanden worden aanmerkelijk verdikt en 



met ruime stippelkanalen voorzien, niet alleen de naar buiten toegekeerde 

 maai- vooral ook de zijwanden, waar de epidermiscellen met elkander in aan- 

 raking zijn. De cuticula wordi evenzoo dikker en verkrijgt nog meer dan 

 vroeger een lijn gekarteld ot' gestreept voorkomen. 



Aanvankelijk is de inhoud dvv opperhuidcellen lichtgeel ot' groen gekleurd, 

 en het onderliggende, dunwandige chlorophyll-houdende parenehym is rijk aan 

 kleurlooze oliedroppels (1M. IV, (ig. 1), die meestal als één groote droppel in 

 elke cel voorkomen. Doch ter plaatse waar de oranjeroode kleur van het 

 blad aanvangt, ziet men diezelfde opperhuidcellen geheel gevuld met een 

 bloedrood vocht, dat eerst den inhoud en de stippelkanalen, maar weldra ook 

 de wanden kleurt. Zie tigg. i, '2 en 4, PI. IV. liet onder de epidermis lig- 

 gende weefsel bevat nu in de twee a drie buitenste cellenrijen onderschei- 

 dene kleine donkerbloedroode bolletjes, terwijl tevens de celwand licht wijnrood 

 gekleurd en het chlorophyll verdwenen is. In de meer binnenwaarts gelegen 

 eerstvolgende cellenrijen komen diezelfde holletjes nog in ruime mate voor, 

 maar de celwanden zijn geheel ongekleurd. Allengs vermindert echter hun 

 aantal en nu begint zich in deze cellen weder hier en daar de oliedroppel 

 te vertoonen, die in hel overige gedeelte van het blad zoo overvloedig voor- 

 kwam. Nog meer binnen in het bladmoes zijn beide droppels verdwenen en 

 in den celinhoud ziet men eene ruime hoeveelheid chlorophyll, als eene 

 uiterst fijnkorrelige, vlokkige massa. Eindelijk de cellen, die het binnenste 

 van het blad vormen, zijn veel grooter dan de zoo even genoemde. Zij heb- 

 ben fijne stippels en bovendien groote ronde kringen, die hier en daar eene 

 verdunning van den celwand, maar somwijlen ook ware openingen in den cel- 

 wand schijnen te zijn, zoo als blijkt uit de half doorgesneden en met ld. ol' 

 met Clznldkld behandelde cellen (zie PI. IV, lig. 9) en zoo als de Mirbel 

 i Is van de overeenkomstige cellen van den stam heeft medegedeeld. 



Voor de bladeren der jonge planten van Dracaena Draco moet de gegevene 

 beschrijving eenigzins gewijzigd worden. Want hier loopt het blad wel aan 

 de basis evenzeer in eene vleezigc massa uit, maar deze is gewoonlijk geheel 

 ongekleurd en slechts hier en daar vindt men daarop ecnige doukerhloedroode 

 plekken, die hij mikroskopisch onderzoek blijken gevormd te zijn, mei door 

 roode kleuring van den inhoud der hier veel minder verdikte epidermiscellen, 

 evenmin door roode bolletjes in hei onderliggend parenehym, maar door los 

 huilen aanliggende stukjes hars ol' drakenbloed, zonder eenige celstructuur. 



