BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DRACO L. 



59 



speurt men tevens, dat het eitje bij zijne ontwikkeling zich niet meer om- 

 gewend lieert, zoodat uil liei ovuluin anatropum een semen pendulura met 

 embryo antitropus ontstaan is. Met zaad zelf was nagenoeg volwassen. Het 

 had 7 — 8 mm. in middellijn, d. i. ongeveer de grootte bij Nees v. Esen- 

 beck, Plantae Med., Tak 280. B. 8 opgegeven en algebeeld. Alleen de 

 h-ia, die volgens dien schrijver, bruin moet zijn, was nog ongekleurd. Ge- 

 lijk men weet, is deze verkleuring echter een der laatste verschijnselen bij 

 de rijp wording der zaden en overigens vond ik het zaad geheel ontwikkeld, 

 zoodat ik regl meen te hebben, hiernaar de structuur te beschrijven. 



De vorm van het zaad is nagenoeg kogelrond, aan de micropyle eene 

 kleine bruine stip vertoonende, en overigens ongekleurd. Inwendig is het 

 wit, bij doorsnijding van de vleezige besvrucht nog zacht, maar na drooging 

 ingekrompen en hoornachtig bard. Het albumen, dat verreweg de grootste 

 massa van het zaad vormt, beslaat uit eigenaardig verdikte cellen met olie 

 en proteïne-meel (klebermehl) *, zonder spoor van amylum. Deze storten vindt 

 men ook in de wijde stippelkanalen der doorschijnende celwanden opgehoopt, 

 welke zich daardoor terstond doen herkennen, en aan de celmassa onder bel 

 mikroskoop groole overeenkomst geven met het voorkomen van de dikwan- 

 dige cellen van iris- en palmzaden. Op PI. V, (ig. 8, zijn eenige cellen van 

 het albumen afgebeeld te gelijk met de testa, die uit twee cellenrijen be- 

 staat, waarvan de buitenste regelmatig verdikte wanden heeft, die duidelijke 

 verdikkingslagen doen zien. 



Met chloorzinkjoodkaliunijodium-oplossing behandeld, worden de cellen der 

 testa bruingeel; hieronder bevindt zich eene smalle streep (waarschijnlijk 

 gevormd door uiterst smalle, verdikte en verlengde cellen), die bruin, en een 

 tweede nog smaller gedeelte, dat zuiver blaauw gekleurd wordt. Dit. laatste 

 weefsel, dal waarschijnlijk uil verscheidene zeer dunwandige en zamengevallen 

 cellen gevormd is en bij een aantal zaden voorkomt, hier nader te onder- 

 zoeken, zou ons te ver afleiden. Wat echter de dikwandigc cellen van het 

 albumen zeil' betreft, deze worden vuil bruinrood (dezelfde lint, die cellu- 

 losewanden soms met bi-joduretum zinci aannemen), terwijl de omtrekken 

 der celwanden en de talrijke wijde stippelkanalen minder scherp zich ver- 



* Zie over deze 9tof en haar voorkomen, mijn opstel in G. J. Mulder, Scheïk. Verhand. en On* 

 der-., Dl. II, St. 2, b). 192. 



