BIJDRAGE TOT DE KENSIS vv\ DRACAENA DRACO L. 41 



kleuring der buitenste kurkcellen, gepaard met het voorkomen van meer of 

 minder uitgescheiden drakenbloed. 



Lel men echter op den graad van celverdikking, dan vindt men groot 

 verscbil tusscben lucht- en onderaardsche wortels. De eersten verloonen 

 namelijk bijna altijd een zeer dunwandig weefsel, zoowel van den vaat- 

 bundel als van hel omliggende parenchym, terwijl bij de laatsten, zelfs 



r Is tamelijk vroeg, de vaatbundels overdekte wanden doen zien, zoo als 



men dit ook in den stam kent. Overigens is de structuur van beide ta- 

 melijk overeenkomstig, zoodat zij gelijktijdig beschreven kunnen worden. 

 (Vergel. PI. V, lig. 14 en 15.) 



De schors, die vooral bij de jongere wortels op de dwars-doorsnede eene 

 groote uitgebreidheid beeft met betrekking lot het houtligchaam, bestaat uit 

 dunwandig parenchym, zonder verdikte bastbundels (PI. V, lig. 14, o. 6). Dit 

 parenchym, dat bij de luchtwortels eene ruime hoeveelheid fljnkorrelig chlo- 

 rophyll beval, is buitenwaarts begrensd door eenige rijen van meer dikwan- 

 dige en grootere cellen, eene soort van kurkcellen, waarvan de buitensten 

 bruin en dood, maar de zeer kort -onder de oppervlakte gelegener nog levend 

 zijn (lig. 14, a). In deze cellen komen, even zoo als in de overige deelen 

 van Dracaena Draco, groote kleurlooze en kleine roodgekleurde bolletjes 

 voor, terwijl bij sommigen dezer cellen ook de gebeele inhoud ligt rood ge- 

 kleurd is. 



Aan de oppervlakte der jeugdige luchtwortels zijn nergens slomata te vin- 

 den, maar daarentegen bespeurt men een aantal wortelhaartjes, uil één ol 

 meer verlengde, dunwandige, ongekleurde cellen beslaande. 



Hetgeen gewoonlijk bet houtligchaam heet en bier bel centrale ge- 

 deelte van den wortel uitmaakt, bestaat uit een grooter of kleiner aantal 

 vaatbundels, steeds van elkander gescheiden dooi' parenchym, maar aan den 

 omtrek meer of min regelmatig in een kring geplaatst en veel digter opeen 

 gehoopt dan in het midden (Fig. 14. cd.). In het centrum schijnen plaats 

 en aantal der vaalbundels veel minder regelmatig te zijn, hoewel dil aantal 

 in dikker wortels grooter is. Zoo vond ik in een onderaardschen wortel 

 v. 15 in. m. middellijn 12 vaatbundels binnen den kring geplaatst; in een 

 dunneren één raatbundel, en in een nog dunneren ontbraken zij geheel. In 

 dit geval, wanneer slechts enkele of geen centrale vaatbundels gevonden wor- 

 den, kan de wortel volkomen het maaksel van de as eener éénjarige dico- 



6 



NATURK. \ 1 Kil. DEK KONINKL. \KADEMIK. DEEL X. 



