42 BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN DRACAENA DRACO L. 



tyledoneplant vertoonen. Men ziet dit uit fig. 14 PI. V. Overigens blijft in 

 denzelfden wortel het aantal der middelste vaatbundels over eene aanzienlijke 

 lengte hetzelfde. Ten minste bij de drie genoemde wortels (allen onderaardsche), 

 waarvan de grootste oene lengte van ongeveer 2 Ned. palm had, kon ik geene 

 afwijking van dat aantal bespeuren. Waar één vaatbundel was, kon ik deze 

 tot aan het cambium der de uiterste wortelspits vervolgen. 



De genoemde vaatbundels bestaan steeds uit gestippelde en spiraalvaten, 

 prosenchymcellen en eenig zoogenaamd cambium (grootendeels gittercellen, 

 zie boven blz. 17). Bundels va» groote houtcellen met dikke wanden en met 

 hofstippels, zoo als in den stam worden gevonden, kwamen in de door mij 

 onderzochte stukken niet voor. 



In de luchtwortels nu hebben deze deelen wel even groote afmetingen, 

 maar steeds uiterst dunne wanden, zoodat deze wortels eene uitzondering 

 maken op het overige der plant, alwaar overal zulk eene sterke neiging tot 

 verhouting wordt" gevonden. 



Daarentegen zijn bij in den grond levende wortels, ook bij zeer jonge, 

 de zamenstellende deelen van den vaatbundel alras verhout. Ik zag dit zelfs 

 bijzonder sterk bij de fijnere wortelvezelen aan den genoemden dikken wor- 

 tel gehecht. Hier vond ik een aantal vaatbundels met geheel verhoute ele- 

 menten in hel centrum en tevens was hier eene rij cellen in hooge mate 

 verdikt, welke de binnenste grens van de schors uitmaakt, en dus den verdik- 

 kingsring van buiten begrenst. Deze cellenrij (afgebeeld in PI V, fig. 15 6) 

 komt voor in alle wortels van Dracaena, zoowel in de lucht- als grondwor- 

 tels. Bij de eersten vormt zij nagenoeg de eenige verdikte cellen. Of zij ook 

 in den stam wordt gevonden, kan ik bij gebrek aan geschikt materiaal niet 

 beslissen. Ik meen dit echter te mogen betwijfelen, daar ik bij Gramineën, 

 Cyperaceèn, Zingiberaceën, Smilaceën in het rhizoma dezelfde laag terug- 

 vond, maar die steeds in den bovenaardschen stengel zag ontbreken. Dezelfde 

 laag is hel, welke, door hare bijzonder verdikte celwanden, Schleiden een 

 middel heeft gegeven om de Honduras- en Vera Cruz-Salsaparille van elkan- 

 der te onderscheiden. Schleiden noemt ze kernschede. Ook Schacht maakt 

 van die laag melding [Anat. und Physiol. d. Geio., II, p. 170) en zegt, dat zij 

 in den wortel gevonden wordt, -maar in den stam ontbreekt. Welke echter 

 daarvan de beteekenis zij, komt mij nog twijfelachtig voor. Kan die laag 

 het analogon zijn van verdikte celgroepen in de schorslaag!' of wel, dient zij 



