BIJDRAGE l'OT DE KENNIS VAM DRACAENA DlfACO I. 51 



onbegrensden dikte-groei heeft. Deze wortelstok vormt eene kroon met on- 

 der se heiden tikken, waaraan adventiefknoppen, die tot ontwikkelde bebla- 

 derde bovenaardsche stammen aanleiding geven, «mi waaraan zijdelings ware 

 wortels ontstaan, die in maaksel en in groei grootendeels met de wortels 

 «Ier Palmen overeenkomen. 



Schacht daarentegen [Anat. und Physiol. d. Gew. I. 505) beweert, dat 

 hij monocol yledonen, zelfs bij Dracaena, de werkzaamheid van den cambiutn- 

 ring spoedig ophoud) in de wortelen, zoodat deze nooit eene aanzienlijke 

 dikte bereiken. Dil geeft Nögeli aanleiding om in eene noot (I. I. p. 155) 

 hel vermoeden uil te spreken, dat Schacht waarschijnlijk ware wortels heelt 

 onderzocht, wan! zoo na verwante planten als Calodracon en Dracaena zullen 

 ten opzigte van hel. rhizoma (den schijnbaren wortel) waarschijnlijk wel geen 

 srool verschil verloonen. 



Aan de gegrondheid van Nögeli's vermoeden aangaande den stam van 

 Dracaena Draco meen ik te mogen twijfelen. Wat Calodracon betreft, hier 

 vindt men een waren nnderaa nisehen stam; bij Calodracon heliconiaefolius 

 met knolachtige verdikkingen, die men scheuren, en daardoor de plant ver- 

 menigvuldigen kan. 



Bij Dracaena Draco daarentegen splitsl zich de bovenaardsche stam aan 

 zijn voet in eenige hoofdwortels, op de wijze als dit bij Dicotyledonen plaats 

 beeft. Zoo ver ik heb kunnen nagaan (hoewel ik de plant niet geheel heb 

 opgegraven) ontslaan de wortels aan den voet van den bovenaardschen sten- 

 gel, zoodat er waarschijnlijk geen onderaardsche stam aanwezig is. Ik heb 

 ook nimmer gezien noch vernomen, dat Dracaena Draco zijscheuten of uil- 

 loopers maakt, of door scheuren vermenigvuldigd kan worden. Geheid in 

 overeenstemming hiermede, maar in strijd met Nügeli's vermoeden, is de 

 uitkomst van een onlangs bekend gemaakt onderzoek van Caspary (Monats- 

 bericht d. Kón. Preuss. Akademie der Wissenschaften zu Berlin, Juli 1802. 

 p. 478), die zegt dat bij Dracaena Draco de wortel uit de basis van den 

 bovenaardschen stam ontspringt en zich van boven verdikt. Bij Cordyline 

 congesta vond diezelfde natuurkundige (I. I. p. 477.) dunne, cilindrische 

 wortels, die zich niet verdikken en uit den onderaardschen, loodregt neer- 

 gaanden stam ontspruiten. 



4°. Hel zoo even genoemde opstel van Caspary tracht te betoogen dat 

 ren veel grooter getal planten, dan men gewoonlijk aanneemt, van vaten 



7* 



