MKKOSkOI'ISCIIi: KAliW EN FLORA VAN DE BANDA-ZEE 15 



sche zee, maar deze is een derde kleiner, bolrond en heeft een veel gerin- 

 ger aantal stekels, die symmetrisch geplaatst zijn en waaronder grootere 

 vod! komen, die zieh in hel binnenste der schaal naar de kern voortzetten. 



('». Haliomma inermis ll<;.. lig. 'il; in a de schaal van de oppervlakte, 

 in b van binnen gezien. 



Slechts een enkel groot fragment, van 194 nuiiin. in middellijn, doch vol- 

 ledig ge ig om daaruit tot het maaksel dei' soort Ie besluiten. 



He gedaante is nagenoeg kogelrond. Van uitwendige aanhangsels is geen 

 spoor waarneembaar. De mazen zijn groot, zeshoekig en in regelmatige rijen 

 geplaatst. Hare ruimten vertoonen zich lijn gestippeld, vermoedelijk omdat 

 daarin eene b'jnkorrelige stof beval is, die eigenlijk aan de schaal vreemd is 

 en mei anders is dan de allerlijnsle tot moleculen vergruisde deeltjes, die lot 

 de minerale bestanddeelen van den bodem belmoren *. 



De in hel midden der schaal geplaatste, door dunne spiculae daarmede 

 verbonden bolronde kern hostaal uit twee concentrisch eene middencel om- 

 gevende lagen van celachtige mazen. 



7. Haliomma oblongum Hg., lig. 42. 



Ken enkel yoorwerp van 196 mmm. lengte; bol, schildvormig, /eer lang- 

 werpig (dubbel zoo lang als breed), mei grootc zeshoekige mazen in het 

 midden der schaal, waar ook een kern doorschemert, en kleinere meer rood- 

 achtige mazen naar de randen toe. Aan bel eene smalle einde zijn een paar 

 korte stekels; vermoedelijk zijn die aan hel andere einde afgebroken. 



8. Haliomma amphiaspis lic, tig. 45. 



Lengte 54 niniut. Jeugdige toestand? Jou. MüLLEB (I. C p. 21) heeft 

 bij de veel grootere II. amphidiscus uit de Middellandsche zee waargenomen, 

 dal in den jeugdigen toestand de schaal aan den rand gespleten is, zoodat 

 zij zich, van terzijde gezien, ongeveer in denzelfden vorm vertoont als die 

 welke in lig. \"y is afgebeeld, liet is om die reden, dal ik meen ook deze 

 voor eenen jeugdigen vorm van eene soort van dit geslacht Ie moeten 

 houden. 



Mogt echter later blijken, dat deze vorm persisterend is, dan zoude de 



1 Hetzelfde nam ik waar bij eenige andere Polycistineën, vooral bij de zoodanige, welker 

 schaal zeer kleine openingen heeft, zoo als de Lithocampe-soorien. Het laat zich begrijpen, dat het 

 moleculaire ^ruis, eenmaal daarin gedrongen zijnde, er gemakkelijker in hangen blijft, dan wan- 

 neer de mazen grooter zijn. 



