MIKR0SK0P1SCHF FAUNA !\ FLORA VAM DE BANDV-ZEE. 23 



Diatomeën en Polycistineën, daar integendeel de grootere soorten van Fora- 

 miniferen, welker schalen dikkere wanden hebben, nog wederstand zullen 

 bieden aan mechanische werkingen, waartegen de schalen van vele soorten 

 uit de beide andere afdeelingen niel bestand zijn. Noch wal de schelpjes 

 der kleine Foraroiniferen, der Globigerinen I». v. betreft, wier aantal in de 

 gronden, door diepzeeloodingen uil niel te groote diepte verkregen, steeds 

 verreweg hel groots! is, raag men veilig aannemen, dat deze minder weer- 

 stand kunnen bieden dan de kiezelschalen der meeste Diatomeën en Policis- 

 iineen, terwijl hel dan verder waarschijnlijk is dat, van deze heide laatste 



afdeelingen, de uil een traliewerk bestaande schalen der Polycistineë rder 



verbrijzeld zullen worden dan die van zulke Diatomeën, zoo als het geslacht 

 Coscinodiscus, waarvan de wand der schaal een zamenhangend geheel uitmaakt. 



Dal de hoven medegedeelde uitkomsten van bel onderzoek met deze be- 

 schouwingen in overeenstemming zijn, is duidelijk. Ook worden deze nog 

 bevestigd door de omstandigheid, dal spongolithen, die van alle deze ver- 

 schillende kiezelligchaampjes de minsl broze, en, zoo ook al gebroken, nog 

 het gemakkelijkst herkenbaar zijn, op alle diepten voorkomen. 



In de tweede plaats echter zoude men, ter verklaring dezer verschillende 

 diepteveispieiding, ook met Eiike-vbkrg kunnen aannemen, dat de wezens, 

 welker overblijfselen men in den grond vindt, die dooi' het, dieplood wordt 

 opgebragt, werkelijk op die diepte geleefd hebben, en dat elke soort, even 

 als zulks van andere in zee levende dieren en planten bekend is, zich hij 

 voorkeur op tusschen bepaalde grenzen ingesloten diepten ophoudt. 



Hij eene oppervlakkige beschouwing schijnt het welligt ongerijmd de mo- 

 gelijkheid te veronderstellen, dat organische wezens leven kunnen onder eene 

 drukking van 500 en meer atmospheren. Wanneer men echter bedenkt, dat 

 deze drukking niet plotsehjk ondervonden wordt, maar dat de tegendrukking 

 der gassen en vochten des ligchaams daarmede in evenwigl, is, dan laat zich 

 de mogelijkheid inzien van hel bestaan van levende wezens op den bodem 

 der diepste zee, even als andere dieren en planten leven op den bodem van 

 den luchloceaan. 



Moeijelijker is het zich een zoo rijk organisch leven voor te stellen op 

 eene plaats waar nimmer licht doordringt. Daartegen laat zich echter aan- 

 voeren, dat er verscheidene soorten van planten en dieren zijn, en daaronder 

 sommige die op eenen veel hoogeren trap van organisatie staan, welke in 

 grotten en andere onderaardsche ruimten in het volkomen duister leven. 



